جیش , بوس , لالا ...

بسم الله القاصم الجبارین
گویند علی (ع) را که خدا بود ، نبود

گویند که از خدا جدا بود ، نبود

 

من در عجبم میان این بود و نبود

 

این بود چه بودی است که هم بود و نبود !!!!!

 

سایت تخصصی امام حسن مجتبی

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٧/۱ ۳:٢٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

شنیدم عاشقی مستانه می گفت، اگر آتش به زیر پوست داری نسوزی گر علی را دوست داری...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٧/۱ ۳:٢٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

شب قدر است و من قدری ندارم، چه سازم توشه قبری ندارم
مبادا لیله القدرت سرآید، گنه بر نالم ام افزون تر آید
مبادا ماه تو پایان پذیرد، ولی این بنده ات سامان نگیرد...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٧/۱ ۳:٢٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

خدایا قدر ما را به قدر مولا علی نزدیک فرما...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٧/۱ ۳:٢۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

چون نامه جرم ما به هم پیچیدند * بردند به دیوان عمل سنجیدند * پیش از همگان گناه ما بود ولی * ما را به محبت علی بخشیدند...*

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٧/۱ ۳:۱٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

امشب رحمت دوست جاریست , مانند رود , نه

! مانند باران ,

 اگر دلتان لرزید,

 بغضتان ترکید ,

 کسی اینجا محتاج دعاست ,

 اگر یادتان بود باران گرفت دعایی به حال من بیابان کنید...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٧/۱ ۳:۱٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

امشب تمام آینه ها را صدا کنید . گاه اجابت است رو به سوی خدا کنید . ای دوستان آبرودار در نزد حق , در نیمه شب قدر مرا دعا کنید...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٧/۱ ۳:۱٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

تاریخ مثل ساقی کوثر نداشته است

 

اعجاز خلقت است و برابر نداشته است

 

وقت طواف دور حرم فکر می کنم

 

این خانه بی دلیل ترک بر نداشته است

 

دیدیم در غدیر که دنیا به جز علی

 

آیینه ای برای پیامبر نداشته است

 

سوگند می خورم که نبی شهر علم بود

 

شهری که جز علی در دیگر نداشته است

 

طوری ز چهار چوب در قلعه کنده شد

 

انگار قلعه هیچ زمان در نداشته است 

 

یا غیر لا فتی صفتی در خورش نبود

 

یا جبرئیل واژه ی بهتر نداشته است

 

چون روز روشن است که در جهل گم شده است

 

هرکس که ختم نادعلی بر نداشته است

 

** *

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٦:٠٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

گریه می گیردم از ناله ی شب های علی

لرزه بر جان فکند لرزش آوای علی

 

 
از شب « کوفه » و خاموشی « نخلستان » پرس

 

قصه ی خون دل و چشم گهرزای علی

 

 
برگ هر نخل ، زبانی شد و در گوشم گفت :

 

که « علی » بود و « شب » و نعره ی ای وای علی

 

 

 

بر سر « چاه » ، چه شب ها که خم دل می گفت

 

جز خدا کیست که داند غم شب های علی ؟

 

 

 

قد بر افراخت که تا پرچم دین افرازد

 

خم شد از جور منافق ، قد رعنای علی

 

 

 

سال ها حیله گران خانه نشینش کردند

 

تا به گوشی نرسد منطق گویای علی

 

 

 

مردم کور دل این نکته نمی دانستند __

 

که صفا بود در آئینه ی سیمای علی

 

 

 

ای بسا دست تبهکار که از راه نفاق

 

متـّحد شد که به مسجد نرسد پای علی

 

 

 

دل هر جمع ، پریشان کنم گر شرح دهم

 

که چه کردند ددان با تن تنهای علی

 

 

 

خواب آرام ، به چشمان علی راه نیافت

 

که ز « تاریخ » شنیدم غم رؤیای علی

 

 
درنوردید بسا کوی ، به دنبال یتیم

 

پای پر آبله ی بادیه پیمای علی

 

 

 

در ره عشق خدا چهره به خون رنگین کن

 

دین اگر هست چنین است به فتوای علی .....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٥٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

یا علی جان ذوالفقارت را نیازی مُبرم است

 

 

 

بهر نااهلان دین این آیه ای مستحکم است

 

 

 

یا علی جان پشت دین، سرها به زیر آب رفت

 

 

 

کشتی مستحکم اسلام در گرداب رفت

 

 

 

یا علی جان پشت دین، آدمکشی توجیه شد

 

 

 

سنگسار و حدّ شرعی مایه ی تفریح شد

 

 

 

یا علی جان گفتی از زخم زبان این و آن

 

 

 

خار در چشمت بُود اندر گلویت استخوان

 

 

 

یا علی جان درد چشمم باز غوغا می کند

 

 

 

استخوان اندر گلو این را تماشا می کند

 

 

 

یا علی جان یاد آرم روزگار پیش را

 

 

 

مردم ساده، صمیمی، بی ریا، درویش را

 

 

 

 

 

یا علی جان عالمان فاسق هفتاد رنگ

 

 

 

جان دهند امّا کجا؟ در پشت میدان های جنگ

 

 

 

یا علی جان آه مظلومان عالم سر گرفت

 

 

 

هُرم آن هم رنگ آتش، زیرِ خاکستر گرفت

 

 

 

یا علی جان پشت دینت را شکستند از ریا

 

 

 

داغ مهر و ذکر تسبیح و نماز اغنیا

 

 

 

یا علی جان ریش هم، جزء اصول دین شده!

 

 

 

یا گریبان، جزء لاینفک ز این آئین شده!

 

 

 

یا علی جان آسمان هم بغض دارد در گلو

 

 

 

چون که تنها او ببیند مردم هفتاد رو

 

 

 

یا علی جان شیعگی رسم جوانمردی نبود؟

 

 

 

بهر اطعام یتیمان، رسم شبگردی نبود؟

 

 

 

یا علی جان عاشقانت بی پناه افتاده اند

 

 

 

یوسفان یوسفت در قعر چاه افتاده اند

 

 

 

یا علی جان کاشکی از نسل سلمان می شدیم

 

 

 

بهر مولا، لحظه ای، یکدم مسلمان می شدیم

 

 

 

یا علی جان شهر ما، شهر سراسر درد شد

 

 

 

دختر تنها  و بی کس، دختر ولگرد شد

 

 

 

یا علی جان انتظار مهدی ات، جان را گرفت

 

 

 

فاش گویم از دل مظلوم، ایمان را گرفت

 

 

 

یا علی جان ضربه ای از ذوالفقارت لازم است

 

 

 

ساده و بی پرده گویم، تک سوارت لازم است

 

 

 

یا علی جان اقتدا از تو، برایم شیعگی است

 

 

 

راه رفتن در ره تو، معنی فهمیدگی است

 

 

 

یا علی جان شرم بر من باد گر ساکت شوم

 

 

 

بین روباهان زاهد، مفتی و عابد شوم

 

 

 

یا علی جان گر که اسمم شیعه ی مولا علی است

 

 

 

درتمام حرف های تلخ من این منجلی است

 

 

 

یا علی جان جان دهم اما نه بهر دین فروش

 

 

 

این کلام آخر مستی که شد ساغر فروش...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٥٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

ای وجه رب العالمین هو یا امیرالمومنین

 


ای قبله اهل یقین هو یا امیرالمومنین

 



راه طلب پویم تورا در هر کجا جویم تو را

 


در هر نفس گویم چنین هو یا امیرالمومنین

 



خیل ملائک لشگرت تاج ولایت بر سرت

 


ملک حقت زیر نگین هو یا امیرالمومنین


تو جان پاک مصطفی وصف تو از قول خدا

 


آیات فرقان مبین هو یا امیرالمومنین



اول توئی آخر توئی یاور توئی ناصر توئی

 


بر اولین و آخرین هو یا امیرالمومنین


از بهر خدمت روز و شب ایستاده با عجز و ادب

 


بر درگهت روح الامین هو یا امیرالمومنین

 

 

 



سوی محبان کن نظر محفوظ شان دار از خطر

 


ای حب تو حصن حصین هو یا امیرالمومنین

 

 

 

 

 


دارد صغیر بی نوا در آستانت التجائ



مگذارش از محنت غمین هو یا امیرالمومنین...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٥٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

ما عشق تو نادیده خریدیم علی یار

 


ما پرده ی پندار دریدیم علی یار

 


ما عشق تو نادیده خریدیم علی یار

 


اندر همه جا نقش تو دیدیم علی یار

 

 

 

 

 

***

دیدیم عیان در همه جا نقش جمالت

 


تابید به دل پرتو انوار جلالت

 


گشتیم همه عاشق و شیدای وصالت

 


آسوده نخفتیم شبی را ز خیالت

 

 

 

 

 

***

 



چون باد به کوی تو وزیدیم علی یار


ما عشق تو نادیده خریدیم علی یار

 

 



اندر همه جا نقش تو دیدیم علی یار

 


 



***



ما صوفی سرمست و قدح نوش و فقیریم



صافی نظر و صافدل و صاف ضمیریم

 


سلطان طریقت شه بی تاج و سریریم

 


محتاج به حقیم نه بر شاه و وزیریم

 

 

 

 

 

***

 



دست طمع از هر دو بریدیم علی یار


ما عشق تو نادیده خریدیم علی یار

 

 



اندر همه جا نقش تو دیدیم علی یار

 


 



***



ای همدم و همراز نبی در شب معراج



ای صد چو سلیمان به درت بنده و محتاج

 


خاک قدمت بر سر شاهان جهان تاج

 


ما را به هوایت دل و دین رفت به تاراج

 


 



***



بس طعنه ز اغیار شنیدیم علی یار



ما عشق تو نادیده خریدیم علی یار

 


اندر همه جا نقش تو دیدیم علی یار

 


 



***



ما را ز ازل نام تو تا نقش جبین شد



از پرتو دل دیده ی ما نور میبن شد

 


مهرت به دل سوختگان ماء معین شد

 


دل مخزن اسرار حق و عرش برین شد

 


 



***



ما بر در دل عبد عبیدیم علی یار



ما عشق تو نادیده خریدیم علی یار

 


اندر همه جا نقش تو دیدیم علی یار...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٥٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

شب بود وچون به خانۀ حق پا گذاشتی

 

 
صدها گل ستاره شکوفا گذاشتی

 

 
خوش آمدی ،به روی دل و دیده جای توست

 

 

 

 

 

 

 



منت به روی مردم دنیا گذاشتی



آئینه صفات خداوند اکبری



در خود ،صفات حق به تماشا گذاشتی



در آن کویر خسته وآن خاک بی بهار



ذهن زلال آبی دریا گذاشتی



بر جسم سرد ومردۀاین خاک دردمند



انفاس روح بخش مسیحا گذاشتی


 
تا روز رستخیز به تکریم خویشتن

 



هفت آسمان به حالت بر پا گذاشتی


 
روزی که هیچ کس سخنی از خدا نگفت

 

 
تنها توبرزبان دلت لا گذاشتی

 



طالع شدی به خانۀ حق مثل آفتاب


 
لبخند مهر بر لب گل ها گذاشتی

 

 
تا سرنگون کنی همه بت های کعبه را

 



به اذن حق به دوش نبی پا گذاشتی


 

 

شأ ن تو از تمام خلایق فزون تر است

 

 

 



بال وپرت فراتر از عنقا گذاشتی



خواندم زاشک روشن تو غربتی عجیب



آن شب به خاک تیره چو زهرا گذاشتی


 
پنهان ز چشم مردم دنیاست تربتش

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



پنهان حکایتی که هویدا گذاشتی



شق القمر ،حکایت گلگون فرق توست



تفسیر غربتی که به فردا گذاشتی



راحت شدی زغصۀ بی حد روزگار



دنیا برای مردم دنیا گذاشتی



ترسیم عشق کس ننموده است چون حسین



پوری چنین در اوج تمنا گذاشتی



یا سرافراز دهر دختر مردانه ای به دهر



در این جهان ، چو زینب کبری گذاشتی



کردی سکوت ودر دل تاریخ روزگار



تا روز حشر ،شکل معما گذاشتی



یارب ! سپاس شیعه براین فضل ورحمتت



در قلب ما چو عشق به مولا گذاشتی...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٥٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

دیشب به سرم باز هوای دگر افتاد

 

 

 

در خواب مرا سوی خراسان گذر افتاد

 

 

 

چشمم به ضریح شه والا گهر افتاد

 

 

 

این شعر همان لحظه مرا در نظر افتاد

 

 

 

با آل علی هر که در افتاد ور افتاد

 

 

 

                      این قبر غریب الغربا خسرو توس است

 

 

 

این قبر مغیث الضعفا شمس شموس است

 

 

 

خاک در او مرجع ارواح و نفوس است

 

 

 

باید ز ره صدق بر این خاک در افتاد

 

 

 

 

 

با آل علی هر که در افتاد ور افتاد

 

 

 

 

 

اولاد علی شافع یوم عرصاتند

 

 

 

دارای مقامات رفیع الدرجاتند

 

 

 

در روز قیامت همه اسباب نجاتند

 

 

 

ای وای بر آن کس که به این دوده در افتاد

 

 

 

با آل علی هر که در افتاد ور افتاد

 

 

 

 

 

هر کس که به این سلسله ی پاک جفا کرد

 

 

 

بد کرد، نفهمیده غلط کرد،خطا کرد

 

 

 

دیدی که یزید از ستم و کینه چها کرد

 

 

 

آخر به درک رفت، به روحش شرر افتاد

 

 

 

با آل علی هر که در افتاد ور افتاد

 

 

 

 

 

کام و دهن از نام علی یافت حلاوت

 

 

 

گل در چمن از نام علی یافت طراوت

 

 

 

هر کس که به این سلسله بنمود عداوت

 

 

 

در روز جزا جایگهش در سقر افتاد

 

 

 

با آل علی هر که در افتاد ور افتاد

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٥٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

حیدر با صفای من

 

 

 

دلبر و دلربای من

 


یار گره گشای من

 


دایره و نوای من

 


ساقی با صفای من

 



باده ی غم زدای من


پیر من و مراد من



درد من و دوای من

 


کاش بگویم این سخن

 



شمس من و خدای من


گرد جهان دویده ام



ای بت گلعزار من

 


غیر تو کس ندیده ام

 


ای شه تاجدار من

 


از همه کس بریده ام

 


تا که شوی تو یار من


باد بیا چو نوروان از عشقش وزان وزان

 


رعد بیاو نعر زن از غم او عیان عیان

 


برق بیا و در پیش پیش برو دوان دوان

 


ابر بیا و آب زن مشرق و مغرب جهان...

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٥۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

دم به دم از ولای مرتضی باید زدن

 

 

 

دست دل در دامن ال عبا باید زدن

 

 

 

نقش حب خاندان بر لوح جان باید نگاشت

 

 

 

مهر مهر حیدری بر دل چو ما باید زدن

 

 

 

دم مزن با هر که او بیگانه باشد با علی

 

 

 

گر نفس خواهی زدن باآشنا باید زدن

 

 

 

رو به روی دوستان مرتضی باید نهاد

 

 

 

مدعی را تیغ غیرت بر قفا باید زدن

 

 

 

لافتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار

 

 

 

این نفس را از سر صدق و صفا باید زدن

 

 

 

در دو عالم چارده معصوم را باید گزید

 

 

 

پنج نوبت بر در دولت سرا باید زدن

 

 

 

 پیشوایی بایدت جستن ز اولاد رسول

 

 

 

پس قدم مردانه در راه خدا باید زدن

 

 

 

کربلایی باید از عشق شهید کربلا

 

 

 

عاشقانه آن بلا را مرحبا باید زدن

 

 

 

هر درختی کو ندارد میوه ی حب علی

 

 

 

اصل و فرعش چون قلم سر تا به پا باید زدن

 

 

 

دوستان خاندان را دوست باید داشت دوست

 

 

 

بعد ازآن دم از وفای مصطفی باید زدن

 

 

 

سرخی روی موالی سکه ی نام علی است

 

 

 

بر رخ دنیا و دین چون پادشا باید زدن

 

 

 

بی ولای آن ولی لاف از ولایت می زنی

 

 

 

لاف را باید که دانی از کجا باید زدن

 

 

 

ما لوایی از ولای آن ولی افراشتیم

 

 

 

طبل در زیر گلیم آخر چرا باید زدن

 

 

 

بر در شهر ولایت خانه باید گزید

 

 

 

خیمه در دارلسلام اولیا باید زدن

 

 

 

از زبان نعمت الله منقبت باید شنید

 

 

 

برکف نعلین سید بوسها باید زدن

 

 

 

 

 

 

 

لا فتی

 

 

 

 

 

الا علی

 

 

 

 

 

لا سیف

 

 

 

 

 

الا ذوالفقار

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٥٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

به دنبال علی (ع) افتاده ام من


چه راهی بهتر از اینگونه رفتن

 


زبانم از بیان اوست الکن

 


همی گویم پس از یک عمر گفتن:

 



تمام لذت عمرم همین است


که مولایم امیرالمومنین است

 

 

 

من از دلدادگان کوی اویم

 


که جز حب علی (ع) راهی نپویم

 


و جز ذکر علی (ع) چیزی نگویم

 


و این است آنچه باشد در گلویم:

 



تمام لذت عمرم همین است


که مولایم امیرالمومنین است

 

 


بگویم با علی (ع) هر مشکلم را

 


که معنی داده عمر باطلم را

 


ز او بگرفته اند آب و گلم را

 


بگویم گر هم حرف دلم را :

 



تمام لذت عمرم همین است


که مولایم امیرالمومنین است

 

 

 

بدون اذن مولا (ع) من نبودم

 


که من قائم به او باشد وجودم

 


به هر شعری به نام او سرودم

 


همین یک نکته را هی می گشودم :

 



تمام لذت عمرم همین است


که مولایم امیرالمومنین است

 

 

 

از اول خاکم از خاک علی (ع) بود

 


خدا آب محبت را بیفزود

 


که نوح و موسی و عیسی و داوود

 


وحتی خضر را دیدم که فرمود:

 



تمام لذت عمرم همین است


که مولایم امیرالمومنین است

 

 

 

چو در این آسمان قدری پریدم

 


نگه کردم به هر چیزی رسیدم

 


تعجب کردم از آنی که دیدم

 


که از هر ذره ای این را شنیدم :



تمام لذت عمرم همین است


که مولایم امیرالمومنین است

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٥٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

علی (ع) مولای ما و شاه دین است

 


شفیع امت و حبل المتین است

 


به او ایمانم از روی یقین است

 


نگاه من به دنیا این چنین است:

 


تمام لذت عمرم همین است

 


که مولایم امیرالمومنین است

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٤٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

یاد باد آن روزگاران ، دست یاران می گرفت


ساقی کوثر « علی » دست غریبان می گرفت

 


از وجود و جود تو الله اکبر ، یا علی

 


شیعه روزی صد هزاران درس قرآن می گرفت

 


« لا فتی الا علی لا سیف الا ذولفقار »

 


یا علی گویا فتّوت از تو فرمان می گرفت

 


گر تو بودی یا علی حقّا به یمن بودنت

 


این جهان از هیبتت رنگ گلستان می گرفت

 


مطمئنآ نخل نخلستان کوفه یا علی

 


در رکاب عدل تو بوی بهاران می گرفت

 


شیر در شب گرید و مولای من در نیمه شب

 


از همین یک نکته انسان راه ایمان می گرفت

 


کوفیان را ضربتی از ابن جهلی تا ابد

 


شیر و خرما ، نانِ جو ، از ما یتیمان می گرفت

 


ای شهید از عدل خود انصاف ده بر آسمان

 


کآسمان از خجلتت در چاه باران می گرفت

 


بی تو مولا من به چشم خویشتن دیدم ، بسی

 


کاروان بی ساربان راه بیابان می گرفت

 


والیان و حاکمان را بعد تو مولای من

 


ظلمت شب روز و شب جا پای احسان می گرفت

 


جاء باطل ، جاء باطل ، جاء باطل « یا علی »

 


این نمایش بعد تو گویی که اکران می گرفت...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٤٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

یل شمشیر زن   قطب   جهان

 

اسدُلله   زمین    شیر   زمان

 

اولین  مرد    مسلمان   عرب

 

کیسه بر دوش یتیمان   عرب

 

خان علی سفره علی جود علی

 

صاحب تیغ دو سر بود   علی

 

خُم علی باده علی مست علی

 

تا خدا  هست علی هست علی

 

غم  علی  غصه علی  آه علی

 

امپراطور   علی     شاه  علی

 

زره جنگ علی   پشت نداشت

 

می خروشید و عَلم بر میداشت

 

می خروشید   و به دریا میزد

 

هر یلی    پیش علی جا میزد

 

تیغ تا دور سرش   میگرداند

 

استخوان  همه را  می لرزاند...

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٤٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

دیوانه آنم که وفـــــــــــایی دارد

 

 


آن یارکه نام دلــــــــربایی دارد

 


 

 

حسرت به کبوتری برم  کزسرعشق

 

درگوشه ایوان توجـــــــایی دارد

 


 

 

این ذکر مرا همیشه دیوانه کند

 

ایوان نجف عجب صفایـی دارد

 


 

 

**********************

 


کعبه که میدانی کجاست؟

 

 

 

             
 
میعادگاه عاشقان

 

 

 


                              
نه آن نمای باشکوه

 

 

 


                                          
آن ولادتگاه حیدر درزمین

 

 

 


               
آه چه رویایی  وزیباست در موسم حج

 

 

 


              
                           همگی گرد علی می پیچند

 


                      
  
محورآنجاست " امیران هیچند

 

 

 


           
غم اگر پیرم کند

 

 

 

                               غصه اگر سیرم کند

 

 

 


     
مشکلات زندگی صدبار زمینگیرم کند

 


       
بازمی گویم:

 



((( امیرالمومنین (ع) حیدر مدد )))

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٤٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

علی ای تجلی حق شده ام مست ولایت

 

 

ببرم به ساحل امن ای سفینه ی هدایت

 

 

 

ای شده شاخص بر حق ای ترازوی عدالت

 

 

 

که نشان عزت توست آن سرود "هل اتی"ت

 

 

 

تو به کتف قدس اعظم پا نهادی و شکستی

 

 

 

همه بت هایی که بودند سد بر راه خدایت

 

 

 

عطر بستر محمد تو بغل گرفتی آن شب

 

 

 

که جهان کند معطر عطر جان مصطفایت

 

 

 

چو یکی ضربتت افضل ز عبادت جهانی است

 

 

 

نتوان شماره کردن در حدود این بی نهایت

 

 

 

لا فتی در دو جهان غیر تو در گفته او نیست

 

 

 

ببرد ریشه ی هر باطل و ناحق ذوالفقار تیغ برایت

 

 

 

گر یکی تشنه بخواهد نوشد از زلال دانش

 

 

 

در و دروازه تو هستی تو نشان دهی نهایت

 

 

 

نهج روشن بلاغت دری از بحر سخایت

 

 

 

که رضی گزیده اش را هدیه کرد بخاک پایت

 

 

 

مجنون اگر راه تو پوید مجنون اگر عشق تو جوید

 

 

 

ز ولایت ببرد ره با کتابت به ولایت...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳۱ ٥:٢٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۱:٠٠ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

 

لشکر بغض رمع را افسری
لوطی قداره بند حیدری
از عدوی دین برآوردی دمار
ضربه هایت داشت بوی ذوالفقار...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ٦:۱٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ٦:٠٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

دعای آرامش :

خداوندا آرامشی عطا فرما تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم , شهامتی که تغییر دهم آنچه را که میتوانم و بینشی که تفاوت آن دو را بفهم ....

آمین ..یا ر ب العالمین

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ٥:٢٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

کار فرمای جهان است علی
آشکارا و نهان است علی
وجه باقی بود و عین الله
بخدا دست و زبان است علی
مقصد اهل یقین درگه اوست
برتر از وهم و گمان است علی
بی نشان است خدل رو بشناس
بی نشان را که نشان است علی
لامکان جای و در اطوار وجود
متمکن به مکان است علی
انبیاء تا جوران دهرند
افسر تا جوران است علی
کنت سرا معهم گفته ولی
با محمد بعیان است علی
هست معراج علی دوش نبی
کا سر جمله بتان است علی
عقل کل نفس مشیت احمد
نفس کلیه و جان است علی
حاکی وحدت حق است نبی
محرم خلوت آن است علی
هر دو یک نور ولی با دو ظهور
خود هم اینست و هم آنست علی
جسم شرع نبوی را بخدا
قوت روح و روان است علی
گله ناچار شبانی دارد
خود بر این گله شبان است علی
قائل قول سلونی هم اوست
غیب را کشف وبیان است علی
نکته کنت ولیا او گفت
بوالبشر طلعت و آن است علی
مظهر جمله صفاتست بذات
مظهر کون مکان است علی
حاکم مملکت ارض و سماست
صاحب عصر و زمان است علی
مالک روز جزا شافع خلق
قاسم نارو جنان است علی
قلم و لوح و بیان دانی چیست؟
قلم و لوح و بیان است علی
خالی از خویش شو و فاش ببین
که خداوند جهان است علی
پدر جمله امامان هدی
یاور پیر و جوان است علی
رخ متاب از در آن شه عنقا
غم مخور کهف امان است علی

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ٤:٠۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()


هو یا علی مدد

 

امام علی : در گردش های گوناگون گیتی مردانگی ها هویدا میشود

خوش بود گر محک تجربه آید به میان / تا سیه روی شود هرکه درو غش باشد...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:٥۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

اما علی؛ ما را نمی رسد جز آنکه او را دوست بداریم و به او عشق بورزیم، چه او جوانمردی بس عالیقدر و بزرگنفس بود، از سرچشمه وجدانش خیر و نیکی می جوشید، از دلش شعله های شور و حماسه زبانه می زد، شجاعتر از شیر ژیان بود ولی شجاعتی ممزوج با لطف و رحمت و عواطف رقیق و رأفت...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:٥٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

هلا یا هو علی مولای درویشان صدایم کن

 

333 magnify

ای طایر قدسی، که از میان خانه ی خدا و جامه کعبه به روی فجر صادق و افق تیره چشم گشودی، و با نسیم صبح حیات نغمه سر دادی، آنگاه میان زمین و آسمان بال و پر گشودی و جهان را پر صدا کردی، شصت و سه بار در اوج و حضیض آفتاب منظومه عالم را درنوردیدی! سپس با پر و بال خونین و روی گلگون، از دریچه محراب در افق سرخ، روی نهان ساختی و در میان دو افق تیره و سرخ طلوع غروبت عالمی را میان شوق و حسرت متحیر گذاردی...!!!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:٥٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

«« بی علی ماییم و اندوهی گناه وای بر ما وای بر این روزگار »»

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:٤٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

با علی گفتا یکی در رهگذار         

  از چه باشد جامۀ تو وصله دار ؟

تو امیدی و شهّی و سروری    

       از همه در راد مردی برتری

کس ندیده است ای جهانی را پناه     

     جامۀ صد وصله بر اندام شاه

ای امیر تیز رایِ تیزهوش        

      جامه ای چون جامۀ شاهان بپوش

الیکا          الیکا

گفت صاحب جامه را بین، جامه چیست ؟

دید باید در درون جامه کیست

ظاهر زیبا نمیآید به کار

حرفی از معنی اگر داری بیار

مرد سیرت را بصورت کار نیست

جامه گر صد وصله باشد عار نیست

کار ما در راه حق کوشیدن است

جامه زهد و ورع پوشیدن است

زهد باشد زینت پرهیزکار         زینت دنیا ، بدنیا واگذار

 

*•.¸¸.•**•.¸یا مولا علی ¸.•**•.¸¸.•*

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:٤٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

طریق عشق نه تنها به ما نمود علی * * * هزار باب سعادت به دل گشود علی

 

تو ای نکرده به عهدش وفا، نمیدانی * * * چه داشتی که ز کف دادی و چه بود علی

 

ز خویش رَستم و با یاد دوست پیوستم 

* * * مرا رساند به مقصود دل چه زود علی

 

 

هزار مرحله پیمود جان و جانان یافت 

 

* * *
مرا به لطف عمیقش چو رَه نمود علی

به هیچکس ندهم گوهر حضورش را * * * مرا به مهر و وفا اول آزمود علی

 

هزار شکر به سوهان عشق، رنگ از دل

* * * زلطف خاصۀ رَبّانیش زدود علی

 

ستوده است خداوندگار در ملکوت * * * زجمع پاکدلان هر که را ستود علی

 

 

« فکور » اگر به مرادی نسبته دل غم نیست

 

که بر سراسر عالم مراد بود علی

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:٤٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:٤٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

« السلام علیک یا اباعبدالله  »

« خدایا ایمان مان را از هر آفتی حفظ فرما. یا خیر الحافظین »

 

هم توئی راحت جانم ای عشق

 

هم توئی درد و غمانم ای علی

 

هم توئی حاصل و محصول دلم

 

هم توئی جان و جهانم ای علی

 

هم توئی مایه سوداگریم

 

هم توئی کار و دکانم ای علی

 

هم توئی اصل وجود و عدمم

 

هم توئی سود وزیانم ای علی

 

هم توئی طاعت و هم معصیتم

 

هم توئی نار و جنانم ای علی

 

هم توئی مایه آشفتگیم

 

هم توئی امن و امانم ای علی

 

گاه میسوزی و گه میسازی

 

تاچه خواهی تو زجانم ای علی

 

دوست کس دیده که دشمن باشد

 

هم تو اینی و هم آنم ای علی

 

دل من بردی و جان میخواهی

 

ای بقربان تو جانم ای علی

 

در  دل بمان یکدو نفس

 

تا که جان برتو فشانم ای علی...

 

 

 

 

*•.¸¸.•**•.¸یا مولا علی ¸.•**•.¸¸.•* 

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:٤٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

درد مولا علی دو گونه است :

 

 

یک درد دردیست که از زخم شمشیر ابن ملجم در فرق سرش احساس میکند و درد

 دیگر

دردیست که او را تنها در نیمه شبهای خاموش به دل نخلستان های اطراف مدینه

 کشانده و به

 ناله

در آورده است...

ما تنها بر دردی می گرییم که از شمشیر ابن ملجم در فرق سرش احساس می کند.

اما این درد مولایم علی نیست ...!!!

دردی که چنان روح بزرگی را به ناله درآورده است، تنهایی است که ما آن را نمی شناسیم.

باید این درد را بشناسیم نه آن درد را، که علی درد شمشیر را احساس نمی کند...

و ما...

 

درد مولایم علی را

 

 

 

*•.¸¸.•**•.¸یا مولا علی ¸.•**•.¸¸.•*

 

 

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:٤٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

یا علی ای افرینش را دلیل

 

بردرت کل ملک گشته دخیل

 

پابه هر جا می نهم آنجا تویی

 

فکر فردا می کنم فردا تویی

 

کعبه را زینت وجود هست توست

 

آبروی ذوالفقار از دست توست

 

شیعه را قیمت وجود حیدر است

 

شیعه بی حیدر ز سنی کمتر است

 

دل بدون مهر او مثل گل است

 

شیعه بی حیدر نمازش باطل است

 

یا علی جامی بده لب تر شود

 

پرده از رخ باز کن محشر شود

 

وقت خلقت گفت رب العالمین

 

  ناز شستت یا امیر المومنین

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:۳٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

علی گویم ، علی آغاز عشق است
ندای " یا علی " آواز عشق است
عروج مصطفی تا بام معراج
به همراه علی پرواز عشق است
به جای مصطفی چون خفت مولا
خدا فرمود علی جانباز عشق است
محمد پهنه هفت آسمان است
علی این پهنه را تکتاز عشق است
نبی را فاطمه ام ابیها
علی را همسر و همراز عشق است
حسن صابرترین سرباز اسلام
علی عارف ترین سرباز عشق است
حسین بن علی شاه شهیدان
علی مرتضی شهباز عشق است
ندای " فزت رب الکعبه " او
به پیش اهل دل اعجاز عشق است
علی گوئیم تاپایان  هستی
تولای علی ، خود راز عشق است....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:۳٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

کیست مولا ذات بی همتای حق     
                             بعد حق هر کس بود شیدای حق
کیست مولا لام خلقت را هدف        
                           عـیـن عـلـم و یـاء دریای شرف

 

کیست مولا دین احمد را کمال    
                                متصل نورش به ذات لا یـزال
کیست مولا نعمت حـق را اتـم    
                                 مـعـنی  تـفـسیر  نـون  و الـقـلم

کیست مولا قاسم نـار و جحیم     
                                صاحب  تقسیم  جنات  و نعیم

کیست مولا باب شـبیر و شبـر      
                              بـر یتیمان مـهـربـانـتـر از پدر

کیست مولا نور حق را منجلی       
                             حجت بر حـق حـق یعـنی عـلی

در ولایت حب او تکوینی است         
                           دین منهای علی بی دینی است

بی‌علی‌درجسم‌هستی‌روح‌نیست     
                               کشتی شرع نبی را نوح نیست

بی علی قرآن کتاب بی بهاست        
                            چون‌علی‌آیات‌حق‌را محتوا ست

بـی عـلی اسـلام تـمـثـالـی بـود         
                            در مثل چون طبل تو خالی بود

بی علی اصل‌عبادت باطل‌است            
                        بی‌علی‌هرکس‌بمیرد جاهل است

                                  بی علیع تقوی گلی بی رنگ و بوست

                                   بـنـد گی هـمچون نماز بی وضو ست

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:۳٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

علی ای افتخار آفرینش   

                          

      علی ای گوهر دریای بینش

 

علی ای پیشوای پاک بازان     

                     

   علی ای سر فراز سر فرازان

 

علی ای مظهر لطف خدایی    

                      

     تجلّی گاهِ نور  کبریایی

 

علی ای قبله گاه شاه و درویش  

                  

    علی ای مرهم جانهای دل ریش

 

علی ای عرش حق را زیب و زیور  

                

      علی ای عبد خاص حیّ داور

 

علی ای منبع جود و کرامت      

                   

        علی ای شافع روز قیامت

 

ندارم غیر درگاهت پناهی       

                     

        تو بر حال دلِ زارم گواهی

 

غم عشق تو درجانم نهان است      

                

      مرا نام خوشت ورد زبان است

 

« وزیری » را زتو روشن روانست

 

که نام تو ورا ورد زبان است

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:۳٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

یاد باد آن روزگاران ، دست یاران می گرفت ساقی کوثر « علی » دست غریبان می گرفت از وجود و جود تو الله اکبر ، یا علی شیعه روزی صد هزاران درس قرآن می گرفت « لا فتی الا علی لا سیف الا ذولفقار » یا علی گویا فتّوت از تو فرمان می گرفت گر تو بودی یا علی حقّا به یمن بودنت این جهان از هیبتت رنگ گلستان می گرفت مطمئنآ نخل نخلستان کوفه یا علی در رکاب عدل تو بوی بهاران می گرفت شیر در شب گرید و مولای من در نیمه شب از همین یک نکته انسان راه ایمان می گرفت کوفیان را ضربتی از ابن جهلی تا ابد شیر و خرما ، نانِ جو ، از ما یتیمان می گرفت ای شهید از عدل خود انصاف ده بر آسمان کآسمان از خجلتت در چاه باران می گرفت بی تو مولا من به چشم خویشتن دیدم ، بسی کاروان بی ساربان راه بیابان می گرفت والیان و حاکمان را بعد تو مولای من ظلمت شب روز و شب جا پای احسان می گرفت جاء باطل ، جاء باطل ، جاء باطل « یا علی » این نمایش بعد تو گویی که اکران می گرفت ...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ۳:٢۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۳٠ ٢:۳٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

برای کدام پنجره دست تکان دهم

که مرا به امتداد این شبهای هراس آلود نبرد.

ساحل بی قرار کدامین دریا باشم که با تابش خورشید تبخیر نشود

حالا که چشمه ها خشکیده اند و ما نیز

به حرمت کدام پاکی قسم خواهی خورد

دلم گرفته است اما پاییز بی گناه است

تقصیر او نیست اگر تن داده ایم به آنچه نباید می شد.

دلم طوفانیست و هوایی تازه می طلبم

دستهای تو را می خواهم و شانه امنت را...

نوازشت را می خواهم و صدای گرمت را...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ٥:٤۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

همین سکوت سرد تمام سهمم است

دلم گرفته است

و این درخت بید که جای شانه ات پناهگاهم است

و شاخه های سرد که مثل دست تو به گردن من است

و هیچ کس و من و این دوگانگی

و این خزان غم ، دل بهانه گیر

کدام سد شکست

چه رشته ای گسست

به راستی بگو دلت کجا ،چرا

مرا به شعله ها 

به باد هدیه کرد!!!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ٥:۳٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

ترک برداشتند خوابهای معصومانه ام

 

درست وقتی گونه هایم با نوازش دستانت احساس گناه نکرد

نگاه کن!

پوست انداخته ام زیر پوستی که نمی شناسمش

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ٥:۳٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

باران که می بارد

 به اندازه قطره هایی که در دستانت جای می گیرند

                                                        دوستم داری

و من................

به اندازه تمام قطره هایی که از لمس دستان گرمت محروم می مانند

به اندازه تمام ابرهایی که دلتنگ بوده اند و دلتنگ می شوند

به اندازه تمام ذره هایی که فرود آمده اند یا نیامده اند

به اندازه تمام چشمه هایی که خشکیده اند

چشمه هایی که جوشان خواهند شد

!!!!!!دوستت دارم!!!!!!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ٥:۳٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

غروب بود و مرگ به روز پیله
بست

 

و "من" غرور سخت درون خود

شکست....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ٥:۳٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

در این دنیای وانفسا که می بارد به سر آوار

 به حال خود مرا مگذار رهایم کن از این تکرار

در این دنیای وانفسا تویی تنها منم تنها

نکن امروز را فردا بیا با ما بیا با ما

ابی...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ٥:۳٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

تا آینه رفتم که بگیرم خبر از خود

 دیدم که در آن آینه هم جز تو کسی نیست

 من در پی خویشم به تو بر میخورم از خود

من گم شده ام در تو ، به من دسترسی نیست

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ٥:٢٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

نکن امروز را فردا بیا با ما که فردایی نمی ماند

که از تقدیر و فال ما در این دنیا کسی چیزی نمی داند...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ٥:٢٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

دوباره دلتنگ گشتم

دلتنگ واژه هایت

دلتنگ آوای مهرت

دلتنگ نغمه هی جان گرفته

ودلتنگ شکوفه شکفته

ثانیه ها می گذرد و زمان دلتگ مکان است

دلتنگ مکان برای دیداری تمام...

آسمان ابریست

گویا آسمان هم دلتگ است

دلتنگ گریستن...

و من...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ٤:٠٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

تو با من بودی از آغاز قصه

از اونجایی که تو دنیا نبودم

حساب با تو بودن نیست اما

می خوام ثابت کنم تنها نبودم

می خوام باور کنم این زندگی رو

می خوام تو قلب فردای تو جا شم

یه لحظه فکر این روزای من باش

می خوام یک عمر تو فکر تو باشم

فقط یک لحظه از فردا جدا شو

دوباره تو خیالات بچگی کن

حقیقت داره خوشبختی هنوزم

یه لحظه با حقیقت زندگی کن...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ۳:٥۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

لحظه ی دیدار نزدیک است

باز دیوانه ام.مستم

باز می لرزد دلم.دستم

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ۳:٥۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

شهرپربود ازهراس واضطراب

شب نمی آمد به چشم خلق خواب

 صحبت از یک قاتل مرموز بود

قتل مرموز خبرهرروز بود

 کس نمی دانست اورا نام چیست

قصه این غول خون آشام چیست

 عاقبت یک شب از بامی افتاد

عاقبت قاتل در دامی افتاد

 آنکه خواب از چشم مردم می ربود

پیرمردی بود نامش عشق بود...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ۳:٥٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

رفیقه نیمه راهی

بخدا غرقه گناهی

دیگه چاره ای نداری

میدونم در اشتباهی

توو دلم جایی نداری

تو که معرفت نداشتی منو از ریشه سوزوندی

دلمو تنها گذاشتی

تو دروغ گفتی همیشه

تو وفا سرت نمیشه

عادتت بود همیشه بزنی تیشه به ریشه

برو از شهرو دیارم

دست بکش از روزگارم

بخدا قسم که دیگه با تو هیچ کاری ندارم...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ۳:٥٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

درباره وبلاگ

هر گاه دفتر

محبت را ورق

زدی...هر گاه

در زیر پایت

صدای خش

خش برگها را

احساس

کردی...هرگاه

میان ستارگان

آسمان تک

ستاره ای

خاموش

دیدی...برای

یک بار در

گوشه ای از

ذهن نه با

زبان بلکه از ته

قلب بگو:

یادش بخیر...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ۳:٥۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

شب را خیلی دوست دارم

زیرا در سکوت شب وقتی به

آسمان پر ستاره نگاه می کنم

با یادت در دلم بذر امید می کارم

و با معبود به راز و نیاز می پردازم

بدون هیچ هراسی از افشای رازم

با تو حرف می زنم.

شب و تنهایی چقدر زیباست !

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٩ ٢:٢٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

معلم: حمید بگو ببینم آفریقا کجاست؟
حمید با گریه: آقا! چرا هر چی گم می شه از من سراغشو می گیرید؟

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ٦:۱٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

دختر و پسری مشغول چت در اینترنت هستند.
پسر: تو احتمالاً خیلی زیبا هستی!
دختر: به چه دلیلی این طور فکر می کنی؟
پسر: خوب، طبیعت حتماً این خنگی تو را به نحوی باید تلافی کرده باشد!!!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ٦:۱٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

خانم اولی: من خیلی از پیری می ترسم.
خانم دومی: آخه چرا؟
خانم اولی: چون آدم همه چیزهای خوبی که داره از دست می ده، مثل زیبایی، ...
خانم دومی: ولی من اصلاً نگران پیری ام نیستم.
خانم اولی: خوب معلومه، چون تو چیزی نداری که از دست بدی!!!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ٦:۱۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

از شهرداری واحد سد معبر مزاحمتون میشم ، ببخشید مهربونیتون سد راه دلمون شده . . . !big hug

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ٦:۱۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

طرف روزه می گیره، 5 دقیقه به اذان روزشو میشکنه. می گن چرا اینکارو کردی؟ می گه خواستم به خدا ثابت کنم که می تونم اما نمی گیرم....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ٦:٠٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

رشتیه از دخترش میپرسه: ببینم شبا میری صبح میای، کجا میری؟ دختر: میرم خونه دوست پسرم، مسئله ایه!؟ رشتیه: نه، فقط میخواستم بگم به درس ات لطمه نزنهتعجب

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:٤۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

به ترکه میگن تو پیامبرا به کدومشون ارادات بیشتری داری؟ میگه حضرت سوج میگن : حضرت سوج نداریم که ؟ میگه : خودم دیدم پشت یه ماشین نوشته بود یا سوجقهقهه

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:۳۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

از غضنفر می پرسن چه جوری بستنی کیم می خوری؟ می گه می ذارمش لای نون، سیخشو می کشم بیرونlaughing

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:۳٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

به غضنفر میگن یه موجود نام ببر میگه : آب جوش میگن آب جوش که موجود نیست میگه والا من از تبریز که میومدم تو جاده نوشته بود آب جوش موجود است..نیشخند.

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:٢۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

یه روز سه تا دیوونه رو می اندازن تو یه اتاق دو تاشون مى رقصن، یکیشون هم میگه:
سبز - آبى - قرمز
ازش می پرسن چرا این جورى می گى؟ میگه من رقص نورم!silly

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:٢٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

قطعه ای از شاهکار ادبی غضنفر : شب بود و خورشید به روشنی می درخشید پیرمردی جوان یکه و تنها با خانواده اش در سکوت گوش خراش خیابان قدم زنان ایستاده بودخوشمزه

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:٢۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

از خدا پول خواستم بانک داد . درخت خواستم جنگل داد . اتاق خواستم خونه داد . حالا میترسم تو رو بخوام یه گله گوسفند بدهقهقهه..

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:۱٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

اصفهانیه بیدار می شه می بینه زنش مرده.‏ به دخترش می گه:‏ اختر!‏ ننت مُردس.‏ صبحونه واسه دو نفر درست کنrolling eyes

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:۱٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

غضنفر از ژاپن برمیگرده. بهش میگن اونجا مشکل زبان نداشتی؟ میگه: من نه، ولی ژاپنی ها چراrolling on the floor

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:۱۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

بر اساس جدیدترین تحقیقات ، تنها 20% از زنها عقل دارند! ... مابقی همگی شوهر  دارند....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:٠٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

رشتیه میزنه به ماشینه تهرونیه ، یاروشروع میکنه به فحش دادن : من خواهرتو ، مادرتو ، زنتو . . . غضنفر  میگه : اووووو! یه تصادف کردیم چرا شهوتی میشی...؟خنده

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:٠٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

از غضنفر  میپرسن: اسمت چیه؟ میگه: حمزه، ولی توخونه شیش کوچولو صدام میکننbig grin..

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:٠٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

میدونی غضنفر به 750 گرم چی میگه ؟ نیم کیلو و نیمhee hee..

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ۳:٠٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

مرگ من سفری نیست

هجرتی است از وطنی که

دوست نمی داشتم به خاطر

مردمانش خود آیا از چه هنگام

این چنین آیین مردمی از

دست بنهاده اید پرپرواز ندارم

اما دلی دارم و حسرت درناها

و به هنگامی که مرغان مهاجر

در دریاچه ی ماهتاب پارو

می کشند... خوشا رها کردن

و رفتن خوابی دیگر به مردابی

دیگر به ساحلی دیگر به

دریایی دیگر....... خوشا پر

کشیدن خوشا رهایی خوشا

اگر نه رها زیستن مردن به

رهایی آه این پرنده در این

قفس تنگ نمی خواند.......

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ٢:٥٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

دوستای گلم میخوام بعد از چند روز چسبیدن به مرگ امروز براتو ن جک بنویسم پس :

با هم بخندیم ...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ٢:٥٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

نه سنگ و

              نه ابر

 نه ناقوس و

                نه عود ،

 انسان بودم از ازل

 و دیگر هیچ ،

 و نیز نمی خواهم چیز دیگری باشم .

 

 به نام ِ انسان بالیده ام

 از بیداد رنج برده ام

 گاهی بی عدالت بوده ام

 و گاهی خوب .

 

 به خشم آمده ام

 و به کین بوده ام

 علیه بیدادها ،

 و شادمان بوده ام

 از هر کور سوی ِ امیدی .

 

 به نام یک انسان

 بیدارم و هشیار ،

                     اما خسته

 و می نویسم ، با دلواپسی هایم .

 

 گرسنه ی فهمیدنم

 و فهمیده شدن .

 

 به نام ِ یک انسان

                      شادم از دوستی ها و

                                              دوستانم

 و دوست می دارم

                     کسانم را

 و بیم دارم

             از برایشان

                          به خاطر ِ امنیت .

 می خواهم در میان مردم باشم

 و گاهی تنها ،

 و تأسف می خورم

 از شب های بی عشق بودن .

 

 همچون یک انسان

 سالخورده و بیمارم

                        - خواهم  مُرد -

 نه سنگ و

              نه ابر

 نه ناقوس و

               نه خاکستر ،

 و هیچم هراسی نیست.

 

به جای پی نوشت

 

 تمام ِ نوشته هایم

                     که علیه زندگی ست ،

 برای زندگی ست .

 

و تمام ِ نوشته هایم  برای مرگ

 علیه مرگ ... 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۸ ٢:٢۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱۱:٢٢ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

من آب شدم سراب دیدم خود را

دریا گشتم حباب دیدم خود را

آگـــاه شدم غـفلـت خود را دیدم


بیدار شدم به خواب دیدم خود را...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱۱:۱٢ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

 

 

 

 

 بی تو اما عشق بی معناست ، می دانی ؟

 دستهایم تا ابد تنهاست ، می دانی ؟

 آسمانت را مگیر از من ، که بعد از تو

 زیستن یک لحظه هم ، بی جاست ، می دانی ؟

 تو ، خودت را هدیه ام کردی ، ولی من هم

 شعرهایم را که بی پرواست ، می دانی ؟

 هرچه می خواهیم - آری - از همین امروز

 از همین امروز ، مال ماست ، می دانی ؟

 گرچه من ، یک عمر همزاد عطش بودم

 روح تو ، هم - سایه ی دریاست می دانی ؟

 « دوستت دارم ! » - همین  ! - این راز پنهانی

 از نگاه ساکتم پیداست ، می دانی ؟ 

 عشق من ! - بی هیچ تردیدی - بمان با من

 عشق یک مفهوم بی « اما » ست ،  می دانی ؟

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱۱:٠۸ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

نمی دانم چه باید کرد؟

بمانم یا که بگریزم؟

اگر خواهم بمانم با تو،می بازم جوانی را...

و گر خواهم که بگریزم،چه سازم زندگانی را؟

گریزان بودن از یک سو،غم فرزندم از یک سو...

کجا باید کنم فریاد،این درد نهانی را؟

نمی دانم چه باید کرد؟

بمانم یا که بگریزم؟

اگر خواهم بمانم با تو،این را دل نمی خواهد

گریز از خانه را هم یار پا در گل نمی خواهد

تو عاقل یا که من،دیوانه من یا تو،به هر حالی

عذاب صحبت عاقل را دیوانه نمی خواهد.

نمی دانم چه باید کرد؟

بمانم یا که بگریزم؟

اگر خواهم بمانم با تو،کارم روز و شب جنگست

و گر بگریزم از تو،پیش پایم کوهی از سنگست...

نخواندی نغمه با ساز من و بی پرده می گویم:

صدای ضربه قلب من و تو ناهماهنگست....

نمی دانم چه باید کرد؟

نمی دانم چه باید کرد؟

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱۱:٠٦ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

خرامان وسبک دل جاده را باز در پیش می گیرم

آزاد و تندرستم و جهان در برابر من است

جاده درازقهوه ای رنگ در پیش پای  من است

به هر جا که بخواهم می روم

از این پس دیگر زاری نخواهم کرد

دیگر درنگ نخواهم کرد دیگر نیازی نخواهم داشت

از این پس در پی نیکبختی نخواهم رفت

من خود نیک بختی ام نیرومند و خوشحال

در جاده باز پیش خواهم رفت ....

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱٠:٥٦ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

عاقبت پرونده ام را با غبار آرزوها

خاک خواهد بست روزی باد خواهد برد باری

روی میز خالی من صفحه باز حوادث

در ستون تسلیت ها نامی از ما یادگاری...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱٠:٥٥ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

خسته ام از این کویر این کویر کور وپیر

این هبوط بی دلیل  این سقوط ناگزیر 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

هنوز دامنه دارد

هنوز که هنوز است

درد دامنه دارد...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱٠:٥٢ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

حرفهای ماهنوز ناتمام

تا نگاه می کنی وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی

....................................

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱٠:٥٠ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

تقدیم به کسی که یادش چون خون است در رگهایم...

کاش این روزگارم بر خلاف روزگارم میگذشت

        کاش این روزگاران رو به پایان میگذشت

       آرزو در دل ندارم غیر مرگ اکنون چرا؟

      کی توان از صورت همچون گلش آسان گذشت؟

     عمر من گیر و بیفزا بر سر محبوبه ام

    جز ره عشق در چه راهی میتوان از جان گذشت؟

   بی وفایی کرده ای جانان من با من چرا؟

   کاش می شد سنگدل بود از سر پیمان گذشت

   رفته ای ترکم نمودی بی کس و تنها شدم

  گر تو آیی میشود حتی سر ایمان گذشت

 تو شدی معبود من ؛ من هم شدم عابد چنین

 عشق تو بر این دلم آمد چو یک توفان گذشت

چه کسی باور کند از عشق تو

این جوانی در جوانی کانهو پیران گذشت؟

بر من بتاب خورشیدکم؛جانم بده؛عشقم بده

    بعد تو این زندگی آشفته و ویران گذشت

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱٠:٤٩ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

خنک آن قماربازی که بباختْ هرچه بودشْ

و نماند هیچش ، الا هــوسٍ قمارٍ دیگـــــــرْ...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱٠:٤٤ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

در مکتب عشاق اگر این بوده جوابت..

لعنت به تو و عشق تو و ذات خرابت...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

روز خورشید بدم و در شب تار ماه شدم

که به نزد تو همانند شب تار شدم

من که خود گل بدم و عطر و گلاب و کافور

باد و باران زد و من پای گلی خار شدم

من که خود مشربم و مست می عشق ولی

که ز جام تو میی خوردم و هشیار شدم

من که میخواستم از چرک کف دست بسی

که ز تشویش قدح از همه بیزار شدم

روز و شب گر چه نباشد به نظر هر دو یکی

که به لطف قدحت من همه بیدار شدم

من که عاشق نبدم بهر کسی تا امروز

ناگهان بهر کمند تو گرفتار شدم

در میان همه مردم عزیزی بودم

ز کفم رفتی و افسوس که من خوار شدم

من که خود عابدم و پاک ز هر گونه گنه

به وصال تو رسیدم که چه سود؟گنهکار

شدم...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱٠:۳٦ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

ای آنکه هوایت  ز دل من به درافتاد

آوازه  این عشق به کوه  وکمر افتاد

افتاده ام از پای و نگاهم  نگران است

این عشق تو با من نه و مال دگران است

ای آنکه رهت بود مرا قبله  نمایی

ای آنکه رخت بود مرا حور سمایی

نه عابد آن ره شدم و عاشق آن حور

سحر لب تو کرد مرا چشم و دلم کور

دیدم به دو چشمم که تو بیراهه نمایی

بیراهه برفتم که شود هر چه تو خواهی

من جان به کف و جان دلم دشنه به دستش

زخمی زد و او رفت ولی ناز به شصتش

جز جور و جفا هیچ توانی بنمایی؟

بر این دل رنجور بریزی تو دوایی؟

شاید تو به یار دگری مهر نمودی

دیدی اثری نیست به من قهر نمودی!

من مهر و وفا کردم و دیدم ثمری نیست

از آن همه احساس که گفتی خبری نیست

حق من و دل نیک ادا کردی و رفتی

بر این دل عاشق تو جفا کردی و رفتی

اما تو بدان حق دلم نیست حلالت

تا من بدهم هر چه تو خواهی به جمالت

روزی برسد تا که رسی نقطه. ته خط

هرگز نشوم یار که آیی به سر خط...

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱٠:۳٥ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

کاش مــی رفتم به جنگ سرنوشت

   می گرفتـــم بــــــــاز پس عشق تو را

 

   بـــــار دیــــگر مال من بودی  , اگر

   می شکــــستم غـــــــــلها , زنجیرها

 

   کاش تنهــــا یک خــــــطِ تقدیر را

   می نوشتــــم من کمی با دست خود

 

   چشمهـــــایت را بـــــه نامم می زدم

   از میــــان هست هـــا و نیست هـــا

 

   کاش می شـــد روی بـــوم عاشقی

   طرح لبخند تـــو را تـــــرسیم کرد

 

   رنگ دریا را بـــه چشمانت کشید

   قــــلب پاکت را کمــی تقسیم کرد

 

   کاش می شد بار دیـگر حس کنم

   دستهایــت شانه ات مــال من است

 

   بـــــــارها افسوس فقط رویاست این

   چاره اش تنها فقط خوابیدن است

 

   کاش این من , این منِ حـــــالا نبود

   نــــاامید و خسته از دنیـــــــا نبود

 

   کاش این مــن بــــار دیگر من شود

   تـــــــــــا بسازد زندگی را بــــــــارها

 

   کاش می شد آخــــر هر جمله ای

   نقطه ای باشد بـــــرای هر شروع

 

   تـــــــا کنیم آغاز یک بــــــــار دگر

   قــصه ای  از رازهـــا از رمزهـــــا..

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱٠:٢٩ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

کنجِ پستوی خیس از عطر شب‌بوها، پشت نقابِ غبارآلود خاطره ها،تصویری از درنگ را نقاشی میکنم...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٧ ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

دوباره خزون اومد نم نم بارون میزنه تو صورتم

بوی خاک و نم کوچه میگه هنوز دیوونتم

رعد و برق فهمیده انگار زندیگم شده غم انگیز

دستای کیو گرفتی زیبر بارونای پائیز

میخوام اینجا با تو باشم زیر بارونها دوباره ولی افسوس نه تو هستی نه دیگه بارون می باره

خزونم داره میره نمونده برگی رو درختا

من هنوز منتظرم توی جاده تک و تنها

دیگه بارون نمیباره توی حاده پر از برفه

به خدا یه آسمان و عشقت از یادم نرفته

میخوام اینجا با تو باشم زیر برف و باد و بارون

نیایی با خاطراتت سر میذارم به بیابون..

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ۳:٤۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

عشق را گرفته  تفرقه سفر می ری بی بدرقه

تکلیف رویاهام چی شد دست تو بود بی دقدقه

عاشقی که اما نداره جنون که هاشا نداره

از همشون عاشق ترم این دیگه دعوا نداره

آسون نمی شه تورو داشت باید پیشت ستاره کاشت

ماه را باید از آسمون تو تاق چشم تو گذاشت

من از تو دل نمی کنم عاشقترینشون منم

ساز مخالف را بزن من ولی دم نمی زنم...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ۳:٤٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

غربت  من  هر چی که هست  از با تو بودن

بهتره   

                                                             آخره      خط      زندگی      این     نفسهای   

آخره

وقتی دارم با هر نفس از این و اون

دلگیر می شم

                                                              وقتی  با  یه  زخم زبون از این زمونه سیر  می

شم

این    آخر    راهه    دیگه    باید   که   تنها   

بمیرم

                                                             تنها  تو  اوج  بی  کسی  تو  اوج  قربت  آروم  

بگیرم

باید    برم    باید    برم    باید   که   بی   تو  

بپرم

                                                             وای  که  چه  سنگین  می  زنه  این  نفسای  

آخرم

سکوت   من   نشانه   رضایتم   نیست  می  

دونی

                                                             گلایه   هام  را  می تونه   از  توی  چشمام  

بخونی

بگو   آخه   جرمم   چیه  که  باید  این  جو ر  

بسوزم

                                                             هیچی    نگم   داد   نزنم   لبام   را  رو  هم  بدوزم

در   بدره  غزل   فروش   منم    که   گیتار    

می زنم 

                                                            با  هر  یاد  از عشقت  انگار من خودم را دار

می  زنم

نفرین به من نفرین به تو نفرین به بخت و

سر نوشت

                                                           نفرین به اون نگاه که عشقتو  تو سرنوشت من

نوشت

نفرین به من نفرین به تو نفرین به عشق

من و 

 مثال     بودن     من     و     اون     دل    

سیاه    تو ...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ۳:٢٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 بر سنگ قبر من بنوسید خسته بود . اهل زمین نبود. نمازش شکسته بود...

بر سنگ قبر من بنویسید پاک بود چشمان او که دائما از اشک شسته بود...

بر سنگ قبر من بنویسید این درخت عمری برای هر تبر و تیشه دسته بود..

بر سنگ قبر من بنویسید کل عمر پشت دری که باز نمی شد نشسته بود...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ۳:٢٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 کاش کودک بودم تا بزرگترین شیطنت زندگی ام نقاشی روی دیوار بود...،

 ای کاش کودک بودم تا از ته دل می خندیدم نه اینکه مجبور باشم همواره تبسمی تلخ بر لب داشته باشم ...،

 ای کاش کودک بودم تا در اوج ناراحتی و درد با یک بوسه همه چیز را فراموش می کردم...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ۳:٢٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

گفتمش آغاز درد عشق چیست؟

گفت آغازش سراسر بندگیست

گفتمش پایان آن را هم بگو

گفت پایان همه شرمندگیست

گفتمش درمان دردم را بگو

گفت درمانی ندارد بی دواست

گفتمش یک اندکی تسکین آن

گفت تسکینش همه سوز و فنا ست...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ۳:۱٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

از آن وقتی که طغیان کردی ای عشق  

دلم را مات و حیران کردی ای عشق

و هنگامی که فهمیدی اسیرم             

هر آنچه خواستی آن کردی ای عشق...

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ۳:۱۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

 

من که می دانم شبی عمرم به پایان می رسد

نوبت خاموشی من سهل و آسان می رسد                                                       

من که می دانم که تا سرگرم بزم و مستی ام

مرگ ویرانگر چه بی رحم و شنابان می رسد                                    

من که می دانم به دنیا اعتباری نیست نیست

بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست نیست                                     

من که می دانم عجل ناخوانده و بیدادگر

سر زده می آید و راه فراری نیست نیست

                                           پس چرا ......... پس چرا عاشق نباشم 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ۳:۱٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

تو از جنس بارانی

من از جنس خاک

تو سیرابی از زندگی

و من تهی از بودن

تو معنی آغاز حرکتی

و من ایستا و معنی کویر

تو با آمدنت مسیر را آباد می کنی

و من بی حضورت خاکم و خاک

پس ای تو ای باران رحمت

تو ای باران عشق

تو ای باران دوستی

بر من خاک مرده

خاک رسوب کرده

و خاک کویری ببار

تا من پر از شوق ماندن

ماندن برای فردا

ماندن برای عشق

پس من خاک مرده به امید بارش تو

در کویر احساسم

به انتظار تو می نشینم

از امروز تا فردا

                                                           از فردا تا شقایق .....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ۳:٠٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

شیشه پنجره را باران شست ..

از دل من اما چه کسی مهر تورا خواهد  شست ؟..

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ٢:٥۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()


 

از آه مرگ آمد و از راه زندگی

گاهی به مرگ می نگرم - گاه زندگی

تو می هراسی از شبح راه راه - مرگ

من می هراسم از غم جانکاه - زندگی

باید چگونه سوخت و باید چگونه ساخت

ای کاش بود عمر تو کوتاه - زندگی

حتی نشد که تلخ بخندی برای من

رفتی به باد - مثل پر کاه زندگی

از مرگ با تو گفتم و گفتی که چاره نیست

از دست تو کجا بروم - آه زندگی....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ٢:٥٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

 

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ٢:٥٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ٢:٥٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

خداجونم به دادم برس ....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ٢:٤٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 
 

 

         گفتمش دل می خری؟    

               پرسید چند؟          

   گفتمش دل مال تو ـ‌ تنها بخند  

   خنده کرد و دل زدستانم ربود  

تا به خود باز آمدم او رفته بود 

دل زدستش روی خاک افتاده بود 

جای پایش روی دل جا مانده بود  

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٦ ٢:٤٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ٦:٠٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

در تنگنای غم ویران کننده  همیشگی ام 
در نوشته های بر جا مانده بی کسی ام
در نیستی های همیشه یکنواخت زندگی ام
فقط دنبال کسی میگشتم که برای من یک معنا داشت
آری کسی که من اورا نه برای خودم بلکه برای دلم به زبان می آوردم
من خود ازتنگنای بی کسی گذشته بودم ومیدانستم چیست این همه بی کسی
اما نتوانستم بر زبان آورم .کسی نپرسید چرا ؟برای چه؟اما همه مرا می شناختند
آری برای من چیزی جز غم نمیتوانست معنای یک بی کسی را بیان کند.
این بی کسی نبود که مرا غمگین کرد بلکه غم بود که مرا بی کس کرد.
اما آنقدربیکس شدم که نتوانستم حتی به غم بگویم :چرا؟چرا؟چرا؟
با این همه از غم چیزی فهمیدم. چیزی که حتی عشق با آن همه عظمت نتوانست
به من بفهماند و آن چیزی نبود جز فهمیدن و درک بی کسی .
آیا کسی می داند چیست دلیل این بی کسی من؟

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ٦:٠٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 بی آنکه بیابم دلیلی برای زندگی

      بی آنکه بدانم چرا زنده ام

      بی آنکه عقل مرا یاری دهد

امروز هم گذشت

      با تمامی ناامیدیهایش

      با تمامی چراهای بی دلیل

      با تمامی غصه های نابجا

امروز هم گذشت

      و من هنوز چیزی از زندگی نمیخواهم

      و من هنوز چشمانم به در خیره مانده

      و من هنوز بوی تعفن نگرفته ام

امروز هم گذشت

      مثل دیروز که ناتمام گذشت

      مثل فردا که همانند امروز میگذرد

      مثل تمام تاریخ

امروز هم گذشت

      با اینکه امیدم بود شاید روزی دگر باشد

      با اینکه منتظر امید بودم

      با اینکه روز میلادم بود

امروز هم گذشت...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ٥:٥٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

زیبا شده ای ٬ای ماه

    خراب نقش صورتت شده ام

تا بی نهایت مینویسم امشب

از ان من باش..!!!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ٥:٥۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

Underwater-Love

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ٥:٥٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

Shared_flower

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ٥:٤۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

این نهایت حماقته که یکی مثل خودت بشه

همه ی بود و نبودت

یک البوم خالی هزار بار بهتر از البومیه که یاداور

خاطرات بد باشه برات و پر از خنده های مصنوعی

پر از ژست٬نقاب زدن ساده ست ولی نقاب برداشتن سخته

وقتی دل میگیره گریه کردن راحته اما خالی کردن غمها سخته

از پشت این پنجره چه قدر همه چیز ساکت و دلگیره

اما وقتی پنجره رو میبندی تازه میفهمی تنهایی یعنی چی...

هزار بار مینویسم:

من اشتباه کردم...

دیگه تکرار نمیکنم به مقدسات قسم...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ٥:٤۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ٥:٤٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

روبه رو دیوار سنگی

پشت سر ابر بهاری٬ که فقط باید بباره

روبه رو جاده ی خاکی

پشت سر ابر سیاه ٬که فقط باید بباره

روبه رو برگ خزونه

پشت سر ناله ی رعده

که فقط باید بغره تا دلش اروم بگیره...

روبه رو همش سرابه

پشت سر پر از خیانت

این چشام باید ببارن تا دلم اروم بگیره.!!!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ٥:٢٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

روزهای خوش عاشقی

 

سخت در گلویم گیر کرده اند

ومن خیره درتصویر آینه ام

آهای آینه این کیست؟؟؟

منم یا ...؟

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ۳:٥۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

روزهای من

 

سیاه هست مثل زلفانم

دل من

  خون است

همچون کاسه چشانم

هر روزدلم می گیرد

...

هر لحظه بغض بی امان راه

گلویم را می بندد

  به جـــــــــرم تمام

لالایی هایی که

عاشقانه شب ها

در گوش خودم

زمزمه کردم...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ۳:٤۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

سلام
ای رهگذر
با نگاه بی انتهایت
به عمق تک تک حروف و
واژه هایم بنگر و
آرام آرام
مرا همراه با این صفحه ورق بزن...
و بعد به رسم روزگار مراو
عمق نو شته هایم را
به دست فراموشی بسپار...
...خرابات نشین...
 
رهگذر بی من از راه مگذر

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ۳:٤٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

می دونی که سالهاست

سالهای سال

که خانه نشین خیال من شده ای؟؟؟

 

خدایا ازت گله دارم ازت شاکی هستم

( دلم خونه خون)

خدایا کی می خوایی تمومش کنی

من دیگه بریدم

خـــــــــــــــــــدایا:

آزادم کن آزاد

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ۳:۳٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

دل تنگی اگر مجال دهد، وقت گریستن است.

 

اما افسوس اشک ها نیز با آسمان چشمان من قهر کرده اند.

دل تنگی اگر مجال دهد، هنگامه عاشق شدن است.

دل تنگی واژه غریب روزهای تنهایی.

من از سکوت می نویسم

تا کوه به بلندی خاموشش ننازد

من از دل می نویسم

تا دریا به امواج خروشانش مغرور نشود

من از تنهایی می گویم

تا کویر به تک بوته خشکیده اش سخت نگیرد

من از خودم جرات ندارم بنویسم

                                               از اشکی که می ریزد

                           از قلبی که می لرزد

                                                    و از خاطره ای که عزیز است.

من از هنگامه عاشق شدن

                                  می گویم

زمانی که دو نگاه می شکند

                                    مجالی برای دل باختن نمی ماند

 من از حجاب پشت پنجره می گویم

                                               که چشم ها را گرفته است.

باز به دل تنگی رسیدم

                                      با دل تنگی نبودنت چه کنم؟

به چشم، به قلب، به گوش، به دست، به پا  

                                                             به همه خاطره ها

خوب سپردم

                یاد تو را

                            یا دلی که همیشه زنده است

                                                                      کنار من،

تو بگو                                      

                                       با دل تنگی نبودنت،

                                                             گریه کنم

                                                                   شعر بنویسم

                                                                                  نقاشی بکشم

یا غرقه در روزگار

                           روز بگذرانم

                                          نمی دانم

                                                 با دل تنگی نبودن تو چه کنم؟

                                         دل، دل تنگ لحظه کنار تو بودن

                                         دل تنگ سر به شانه ات گذاشتن

                                         دل تنگ شب هایی که نیستی.

دل تنگ

دل تنگی واژ های غریب است

واژه ای از

      عمق خاطر های نزدیک

                                         جنس آشنایی

                                                          خاطره ای با تو

تو بگو

با دل تنگی نبودنت چه کنم؟ ؟؟؟؟؟؟؟؟ 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ٢:٥٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

روی تمام دفتر هایم

روی تک تک خطوط دفترهایم

حتی روی ماسه های

کف باغچه

نوشته ام که باید

عاطفه را در وجود

خود کشت...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ٢:٥٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

بگذارید در این کشتزار گریه کنم ،


آخر در این جهان همه چیز در هم شکسته

 

 

و
 به جز خاموشی هیچ باقی نمانده است !


افسوس که از پس دیوارهای خاکستری ،

 

 

هیچ به جز زاری نمی توان شنید ...


و فرشتگانی که آواز بخوانند انگشت شمارند !


دریغا


بر حرمت زندگی که بر باد رفته ! ...

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٥ ٢:٤٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

سرشاخه های پرشکوفه ء آلو

و روسپی ها که در اطاق های سرخ

لباس شب می خرند ...

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ۳:٢۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

گلبرگ فرو افتاده آیا

 

 

به شاخه اش باز تواند جست ؟

 

 

نه ، پروانه ای بود آن ! ...

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ۳:۱۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

این راه ..

 

 

نه با من تمام می شود

 

 

نه با تو ..

 

 

نه با خیال هزار پیله ء پوسیده

 

 

حالا هی حوصله از کوچ و کولی

 

 

بگیر و برو ...

 

 

گیرم به آخر این پائیز هم رسیدی

 

 

کو برگ ؟

 

 

کو بر ؟

 

 

کو چشمی و سرمه دانی ؟

 

 

دیشب

 

 

خواب اجاقی روشن می دیدم

 

 

پر ها را یکی یکی داغ می کردند

 

 

جای هیچ کسی خالی نبود

 

 

همه جا انتظار باران بود

 

 

باد می آمد

 

 

تو که آمدی

 

 

فهمیدم که صبح ماندنی است...

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ۳:۱۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 


یک دست گل نرگس

یک دست کودکی در

آغوش

فقط همین !...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ۳:٠٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

اوج می گیرند و

فرو می ریزند

موج های بلند و آب افشان ! و من ..؟!!! 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ۳:٠٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

هنوز ادامه دارد

پژواک رعد و ...

تولد گربه های خیس بر ایوان...

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ۳:٠٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

سنگاب تابستانی

قطره قطره می چکد

بر منقار پرنده ای...

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ٢:٥۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

نه به آسمان نگاهی

 

نه به شاخه های لخت

 

فقط  برگ های فرو افتاده و عصایش !

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ٢:٥٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

انتظار تا به کی ؟

هنوز بر شاخه های برهنه

برگ زردی...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ٢:٤۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

میان بیشه زار خزانی

کلبه ای !

رد پائی نیست ...

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ٢:٤٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

 

باران پائیزی ..

خیس خیس

گل های نرگس و کودکان خیابانی..

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ٢:٤۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

کاری به کار کلبه ندارم

بوی نان تازه و ...

هیزم خیس !

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ٢:٤٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

چشم سفیدی این فانوس و

      اصرار شب پره

      شیشه های عرق کرده و

      قاب خسته ء این پنجره

      واژه های سرگردان و

      بیت های گم شده

      پس بگو

      بگو که من کی می رسم ؟

      به بافه های سربریده گندم

      به گل های دامن

       شالی کوبان

       وای

       وای که تا این چای دم بکشد

       حوصله ای برای این شانه و

       این آینه ..

       نه

      هنوز سایه ای بر دیوار می لرزد

      شعرم را به او می سپارم ...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ٢:۳۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 


کفشدوزک و ..

یکی دوقطرهء شبنم

می لرزند بر تیغه ء جو....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ٢:٢٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

گاهی هوای هیچ هوائی ندارم

جز نشستن روبروی پنجره ای

که به هیچ روزنی باز نمی شود

دیشب خواب می دیدم

بر شاخه های یاس خشکیده

یاس باغچه ء کودکی هایم

هزار شکوفه ء سفید

به اندازه ء مژگانت

هی بوی آمدنت را وعده میداد

نگفته بودم که می آئی ؟

فقط تو با بوی بهار می آئی

من را بگو که هزار پائیز

تو را در سرخی غروب می

جستم

اصلا بیا و امشب

آن دامن نارنجی

آن پیراهن بی تار و پود

آن صندل های بی بند ...

چرا دارم به رخت های تو می

اندیشم؟

پنجره را ببند

ببند آن پنجره را

قمری ها دارند نگاهمان می

کنند

می خواهی بدانی ؟

می دانی اصلا چرا پیش نگاهت

نشسته ام؟

برو چشم هایت را توی آینه

ببین

حتم دارم

آینه را میبوسی !

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٤ ٢:۱٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

پی هفت حرف ساده می گردم

چند و چون اش بماند تا بعد

فکر کن غلاف سبز و گره

انگشت و انگشتر

رویاهایمان را جوانه خواهد زد ؟

بیا برگردیم

گیرم مه آمد و پنهان شدیم

مه که ماندنی نیست !

من چیزی جا گذاشته ام

تو چطور؟

گالش هایت که پر از باران است

بگذار همانجا بماند

پابرهنه میرویم

رد پایمان پر میشود

کسی چه می داندمی رفتیم

یا که بر می گشتیم !

بگذار حیران بمانند

از حرف که کاری بر نمی آید

می آید ؟

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ۳:٤٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

 باور کن

باور کن که این اندوه من نیست

این همان سرو تنها است

 میان شکوفه های آلو

پرنده ای است بر سینه آسمان

غروب پائیز است .

هیچ پیاله ای تاکنون

این چنین که من لبریزم

بر هیچ لبی

حتی افطار نکرد

که من اینک

بر دردرگاه

درگاه گاه گدار حرف های تو

بی کوزه ای

سقای اشتیاق خویش ام

این تو که می گویم

" تویی" که چشم هایت را

دوست ندارم

آن

آن چه من در پی اش می گردم

نگاه

نگاه تو است

از روزن پنجره ای پرده پوش

که هر از گاهی

شمعدانی ها را

می پایی .

نه

نه نه .....

پا ور نچین

لب ورچین و حرف بزن

حرف هایت خیلی قشنگ اند

دل ام

برای بوی پیراهنت

تنگ شده....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ۳:۳٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

سه دانه تمشک ،

یکی ترش ، یکی شیرین

یکی افتاد بر آب ...

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ۳:۳٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

نشست روی نیلوفر

پروانه ماند

شبنم فرو افتاد .

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ۳:٢٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

میان گندمزار

آرام به کلبه رسید

سایه ء  ابری بهاری

 بوی کرت صیفی جات

جا به جا درخت انار

همین جا، خانهء ما بود .

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ۳:٢٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

اگر ترا نبخشم

خدای من

آنقدر مهربان هست که ترا ببخشد

حتی اگر ترا ببخشم

بدان ... !!!

خدای من

آنقدر عادل هست که انتقام مرا از تو بگیرد 

پس ترا خواهم بخشید  !!!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ۳:٢۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

.

روی نیلوفر بنفش

تور تار های عنکبوت

یکی دو بال مگس هم .

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ۳:٠٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

آهای با توام

تو که گفتی گه گاه لب پنجره ای چیزی...

خاطرت میآیم!

فقط گه گاه؟

لب یک پنجره؟

من ولی هر لحظه

بی حضور هیچ پنجره ای

پر از یاد توام...

راستی از خیلی دورترها چیزی یادت هست

منهم گاهی یادم نمی آید

ولی هنوز یک نفر هست که توان بازگفتن دارد

از آن روزها که یادمان نیست

هنوز یک نفر هست، یک عطر آشنا

که من و تو را دوباره یکی میکند

و می برد تا آنجا............

که من خیلی کوچک بودم و رنجور

و تو خیلی کوچکتر و رنجورتر...

هنوز فرصت هست...

گفتی دلتنگی، منکه باور نمی کنم

من اگر جای تو بودم، نمی رفتم!

اگر دلتنگ میشدم، باز میگشتم!

تو که هم رفتی................و هم نمی آیی.

سردی دوری بعد از آنهمه خاطره!

اینهمه بغض و دلتنگی حاصل سالهای سرشار از نشاط و طراوت کودکی!

چه سرد شدی بر عکس بچگی ها!

ولی از اینکه گفتی "قدیمی" خوشم آمد

" ای قدیمی، ای خوب..."

به من معنی داد

تو هم از همان قدیمی ها بودی.

همانها که از دورترین سالها با آدم پا به پا می آید...

تو قدیمی تر از تمام لحظه های تنهایی ام بودی،

قدیمی تر از اندوه مرگ پدر،

قدیمی تر از تمام یادهای خوب،

و من همیشه قدیمی ها را دوست داشتم.

و تو را و یاد چشمهای میشیِ درشتی که...

گرچه انگار ماه ها یا سالها پیش از اینجا رفت...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ۳:٠٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

دوباره بی دلم و سرمست رایحة بهار...

موسم خانه تکانی یادهای رنگ و رورفته رسید و

گرد و غبار از خاطرات تلخ و شیرین زدودن،

مرا بر...........................د تا کودکی.

تا عید و عیدی و شکوفه های سیب باغچة همسایه.

تا سنگفرشهای همان کوچة قدیمی،که هنوز رد ّ لی لی بازی بچه ها را بر چهره دارد.

تا عطر دل انگیز یاسهای بنفش،

که بغل بغل از دیوار خانة کلنگی ما میآویخت.

تا چشمهای سبز مادر که چون جوانه های تازه رسته در نور آفتاب میدرخشید

و شکوه و شعف حضور پدر که همة خوبیها و زیبایی ها در برابرش همچون آخرین برفهای زمستان آب میشد...

از همان وقتها عاشق بهار بودم...

یک فصل سرد دیگر، طولانی تر از تمام یلداهای عمرم،

نرم و آهسته میگذرد،

و من آماده تر از همیشه ام برای رسیدن بهار...

Image and video hosting by TinyPic

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ۳:٠٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

مادر،

به ستارگان نگاه کن،

که چگونه سکوت شب را در هم شکسته اند،

بی تو آسمان من بی ستاره است.

و خورشید،

که با انوار طلائی خود، غول شب را فراری میدهد،

بی تو دنیای من تاریک است.

چمنزار را بنگر با لاله ها و زمزمة جویبار که آهسته میگذرد،

بی تو زندگی من از چمنزار و لاله و زمزمه خالیست.

بی تو من هیچم مادر، بی تو نیستم،

اگر میخواهی من نمیرم، اگر میخواهی زنده بمانم...

هرگز نمیر مادر...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ۳:٠۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

پروردگارا به من لطف کن تا بیشتر در پی

تسکین بخشیدن باشم تا آرام شدن ، همانطور که

می فهم فهمیده شوم ، همانطور که دوست دارم 

دوست داشته شوم ، کمک کن ببخشم تا بخشیده

شوم و در مرگ خود است که در زندگی

جاویدان متولد میشوم.

             

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ٢:٥٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ٢:٤۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

           

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ٢:۳٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

عشق را شما چگونه تفسیر می کنید؟

How Do You Interpret Love?



Once a Girl when having a conversation with her lover, asked
یک بار دختری حین صحبت با پسری که عاشقش بود، ازش پرسید

Why do you like me..? Why do you love me?
چرا دوستم داری؟ واسه چی عاشقمی؟

I can't tell the reason... but I really like you
دلیلشو نمیدونم ...اما واقعا"‌دوست دارم

You can't even tell me the reason... how can you say you like me?
تو هیچ دلیلی رو نمی تونی عنوان کنی... پس چطور دوستم داری؟

How can you say you love me?
چطور میتونی بگی عاشقمی؟

I really don't know the reason, but I can prove that I love U
من جدا"دلیلشو نمیدونم، اما میتونم بهت ثابت کنم

Proof ? No! I want you to tell me the reason
ثابت کنی؟ نه! من میخوام دلیلتو بگی





Ok..ok!!! Erm... because you are beautiful,
باشه.. باشه!!! میگم... چون تو خوشگلی،

because your voice is sweet,
صدات گرم و خواستنیه،

because you are caring,
همیشه بهم اهمیت میدی،

because you are loving,
دوست داشتنی هستی،

because you are thoughtful,
با ملاحظه هستی،

because of your smile,
بخاطر لبخندت،

The Girl felt very satisfied with the lover's answer
دختر از جوابهای اون خیلی راضی و قانع شد

Unfortunately, a few days later, the Lady met with an accident and went in coma
متاسفانه، چند روز بعد، اون دختر تصادف وحشتناکی کرد و به حالت کما رفت

The Guy then placed a letter by her side
پسر نامه ای رو کنارش گذاشت با این مضمون



Darling, Because of your sweet voice that I love you, Now can you talk?
عزیزم، گفتم بخاطر صدای گرمت عاشقتم اما حالا که نمیتونی حرف بزنی، میتونی؟

No! Therefore I cannot love you
نه ! پس دیگه نمیتونم عاشقت بمونم

Because of your care and concern that I like you Now that you cannot show them, therefore I cannot love you
گفتم بخاطر اهمیت دادن ها و مراقبت کردن هات دوست دارم اما حالا که نمیتونی برام اونجوری باشی، پس منم نمیتونم دوست داشته باشم

Because of your smile, because of your movements that I love you
گفتم واسه لبخندات، برای حرکاتت عاشقتم

Now can you smile? Now can you move? No , therefore I cannot love you
اما حالا نه میتونی بخندی نه حرکت کنی پس منم نمیتونم عاشقت باشم



If love needs a reason, like now, There is no reason for me to love you anymore
اگه عشق همیشه یه دلیل میخواد مثل همین الان، پس دیگه برای من دلیلی واسه عاشق تو بودن وجود نداره

Does love need a reason?
عشق دلیل میخواد؟

NO! Therefore!!
نه!معلومه که نه!!

I Still LOVE YOU...
پس من هنوز هم عاشقتم



True love never dies for it is lust that fades away
عشق واقعی هیچوقت نمی میره

Love bonds for a lifetime but lust just pushes away
این هوس است که کمتر و کمتر میشه و از بین میره

Immature love says: "I love you because I need you"
"عشق خام و ناقص میگه:"من دوست دارم چون بهت نیاز دارم

Mature love says "I need you because I love you"
"ولی عشق کامل و پخته میگه:"بهت نیاز دارم چون دوست دارم

"Fate Determines Who Comes Into Our Lives, But Heart Determines Who Stays"
"سرنوشت تعیین میکنه که چه شخصی تو زندگیت وارد بشه، اما قلب حکم می کنه که چه شخصی در قلبت بمونه"

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ٢:٢۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

تفسیر عشق

عشق یعنی با تو خواندن از جنون           عشق یعنی سوختنها از درون

عشق یعنی عقل و دین را باختن              عشق یعنی سوختن تا ساختن

عشق یعنی در پی تو در به در                عشق یعنی یک بیابان دردسر

عشق یعنی با تو آغاز سفر                       عشق یعنی قلبی آماج خطر

عشق یعنی بگذری از آبرو                       عشق یعنی کلبه های آرزو

عشق یعنی بشکنی قلب مرا                      عشق یعنی میپرستم من تورا

عشق یعنی آن روز نخست              عشق یعنی هر چه در آن یاد توست

عشق یعنی تک درختی در کویر           عشق یعنی عاشقانی سر به زیر

عشق یعنی بگذری از هفت خوان           عشق یعنی آرش و تیر وکمان... 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۳ ٢:۱۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

نه بگذریم اصلا حس نوشتن ندارم ...

ببخشید دوستان گلم ...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ۳:٠٠ ‎ب.ظ توسط نرگس نظرات ()

بی سکوت جام شب شکستن را باور نمی کنم

هق هق نا امیدی را بی صدا گریستن

وداغی که بر دل یخ می گذارند را باور نمی

کنم!

 

بی پروا از عشق گفتن را باور نمی کنم

بغض را آهسته در گلو شکستن

وداغی که بر دل یخ می گذارند را باور نمی

کنم!

 

باور ندارم و باورم نیست در آن آخرین لحظه

ی مرگ نبودن را!

و در لحظه ی مرگ نبودن

نبودن امید ،مرگ دوست داشتن ومرگاندن

عشق را باور نمی کنم!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٥:۳٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

رنگ ها در رنگ ها

 

دویده،

 

ازرنگین کمان بهاری

 

تو

 

که سراپرده  در این باغ

 

خزان زده، برافراشته شده

 

تا چشمان من که به رنگ انتظاردرآمده

 

است....

 

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٥:۳٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

روزهای پاکی،روزهای صداقت،روزهای کودکی

روزهای لمس احساس،لمس باد،لمس پرواز پرنده در حباب 

 ماهی های قرمز حوض

تشنه اما با وجود یک بقل آب

    لرزه های یک نگاهی که هنوز بر چشم هایم حلقه دارد

وتنها وقتی که از فاصله خسته ام وچشمانم را بسته ام

به التماس آن روزها،اشک

بر گونه ام احساس و خواهش است

نگاهی که هر روز وهرساعتش

با آوای منگ نبضم،کوک می ماند

هیچ انتظارم نبود،روزمرگی کودکانه ام به عاشقانه ای بزرگ بدل شود

و قساوت قلبی که محکوم به گناهی نکرده

و مسحور به انتظار

کودکانه را در باغچه ی لب حوض پنهان کرده است

کودکانه در قلب من است!

واین باغچه هر لحظه که می گذرد

له له تشنگی را با موج بی صدای درد فریاد می کند

فریاد عشقی که نمی توان فریاد زد!..

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٥:۳۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

توهم                                                     

 

دیگر خود تاب تحمل من را نداشتم

منی که سنگ گونه به انجماد خود نسشته ام

و انگار دنیایش به پایان رسیده بود

آنگاه که گمان می کرد

دیگر عاشق نیست!

 

این من بود که مرگ خویشتن را در جستجوی آخرین پاییز

و در میان درختان آزاد سرو

با قدم هایی خسته از بیراهه رفتن

به دنبال زردی می گشت

واین رعشه های آفتاب زرد پاییز بود

که مرا سراب گونه به دنبال خود می کشید...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٥:٢۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

دل پریشانم نمی دانم که عشق آخر چه خواهد کرد

 

 

با وجود خسته ی این تن درد عشق آخر چه خواهد کرد

 

رسم عشق است این چنین کز غم بسوزم

تا به کی پنهان کنم بر دیگران و لب بدوزم

 

من به این رسواییم تا کی توانم تن دهم

من به این آشفتگی تا کی توانم دل دهم

 

بارلها از تو می خواهم که عاشق تر شوم

یا که در مرداب غم مانم و رسواتر شوم

 

آتش عشقم فروزان کن تا بگیرم در بغل

محنت دلدادگی ها از فراق و جان شیرین از ازل!..!!

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٥:٢٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

ای کوچه های کویری که تمامم آرزوست         

 

                          بی رخصت پروازم و پروازم آرزوست

 

 از هر ستاره می بخشمت جانی اگر خودم        

                        پا بسته به کوچه هایم ودیدارم آرزوست

 من عاشق آفریده شدم کو پرتو خودم              

                          

جسمی که حقیقت رخسارش آرزوست

 روحی چنان گنگ که ارنه خود آفرید    

                  خورشید روی من شمعی و نگارش آرزوست

 بی سرمه ات نگاه را ولی مجال نیست         

                             

بی چشم ترم دیدن جمالت آرزوست

 همراه زخمم و در تکرار خود

خفته ام    

                             در حسرت نگاه تو زندانم آرزوست

 زرجومه ی فسادم و باری اگر

خودم      

                        کلاش دو دنیا یم و

دنیا یم آرزوست ...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٥:۱۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

اشک های پریشان من است روی سینهء سنگ

 

فریاد خاموش من است در

 همهمه مبهم موج

آنزمان که شکوه تنهایی

آستین پیراهن چرکین مرا

در زمزمه غریبانه باد می گرفت

و در هجمهء غم های بیابان می برد

 چشم کم سوی من پشت باران نگاه

قاب عکس خیال تو را می جست

بس که دلم خواب بهارت را دید

ای آسمان سپید اعماق وجود

مردم از غربت تنهایی

پس کجایی که بیایی

یا هنوز با من دلسوخته

مهلت دیدار نیست

موعد جان دادن گل

در کنارش بلبل بود

با بهارش می خواند

در هوای سرد پاییزی

پژمرده تر از هر گل بود

در کنار من و غربت این ویرانه

جای الماس نگاهت خالیست

به پاییز خیالم ای دوست

از سر لطف و کرم بگذر

موعد جان دادن پروانه  شده است

بر تماشای آتش رخسار پریشانم 

در کنار حزن نفس های شقایق باش

چون که آوار فراق

خورد کرد جسم صد چاک سکوتم را

وقت دیدار که می آید

این سفر قصد هجران دارد

این سفر یاد بیابان دارد

این سفر

سفر تنهایی ست

قصد بوسیدن باران دارد....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٥:۱٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

تحمل غم غروب خورشید به امید طلوع فردا امکان پذیر است.

وای اگر غروب خورشید در پسش طلوعی نباشد....-

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ۳:٢۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

چشمم از اشک پر ومشک من از آب تهیست -

 

            جگرم غرقه به خون و تنم از تاب تهیست

دل من میبرد آبی که از این مشک چکد

                کشتیم غرقه به آبی که زگرداب تهیست

به روی اسب قیامم به روی خاک سجود

                این نماز ره عشق است زآداب تهیست

دست و مشک و علمم لازمه هر سقاست

             دست عباس تو از این همه اسباب تهیست

مشک هم اشک به بی دستی من میریزد

           بی سبب نیست که مشک

من از آب

تهیست .........................................                                                                                 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٢:۳٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

 

 تو برام خواب بودی یا یه خیال؟


هر چی بودی دیگه رفتی; بی خیال

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٢:۳٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٢:۳٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

 

عشق یعنی شب نیایش با خدا 


تا طلوع صبح دلتنگی دعا


 


عشق یعنی آه دیگر پشت آه


سوز دل را پرکشاندن تا به ماه


 


عشق یعنی گریه های بی صدا


چشم خیس دختری دور از نگاه


  


عشق یعنی لحظه های انتظار


دل به فردا بستن و روز بهار


 


عشق یعنی بارش از دیده چو ابر


 بهر دیدار دوباره باز صبر...


 


عشق یعنی بهترین حس نیاز


 سوی تنها خالق هستی نماز


 


عشق یعنی این منه دیوانه وار


 کرده ام خود را فدای عشق یار

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٢:۳۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

رفتی و نشون دادی
که هیچی دوستم نداری
رفتی و برام گذاشتی
خاطراتو یادگاری
غم رفتنت عزیزم
 غروبو یادم میاره
به جای تاریکی اما
تو دلم غصه میکاره
تو که رفتی غصه ها رو
 جای قصه ها میخونم
واست اما فرق نداره
 من بمیرم یا بمونم
میرمو رها میشم
از این همه دلتنگیا
اما بدون تلخ برام
نمی تونم باشم جدا
میرمو میخوام از خدا
میگم خدا خدا خدا
اونکه منو تنها گذاشت
تو نزارش هرگز تنها...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٢:۳۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 


 آدما پنجره ها رو وا کنید
غروب عشق منو نگاه کنید
.ببینید تا بدونیدعشق چیه
دنیای عاشقیمون دست کیه


جز خدا تموم عشقا دروغن
اینا رو خاطره هام بهم میگن
میگن از عشقای فانی دوری کن
جز خدا تموم عشقا یه روز از پیشت میرن


 خدایا


خدایا دیوار مهرت بر سرم ویران نکن
اشک چشمان ترم بازیچه ی میدان نکن
گر دلم را آجر آجر از محبت ساختی
دیگری را در سرای این دلم مهمان نکن...


+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٢:۳٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

خداوندا بده مرگم
به سوی خود صدایم کن
بسوزان جسم و جانم را
از این دنیا رهایم کن


در این دنیا برای من
توان زیستن نیست
هراسم من از آن روزی
که گویم هیچ خدایی نیست
 
اگر خواهی که مجنونت بمانم
ویا اینکه همیشه
خدای خود بدانم
به سوی خود صدایم کن
از این دنیا رهایم کن

...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٢:٢٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

سرگذشت

یادم میاد باز اون روزا

 

که بودن  از جنس خدا

 

برای با تو بودن

 

هر روز میکردم دعا

 

 

 

فرشته بودی واسه من

 

پاک و منزه از گناه

 

دور از همه سیاهیا

 

جدا بودی از آدما

 

 

 

با دیدنت پر میزدم

 

با این خیال و فکر و حال

 

که تو هم منو دوستم داری

 

میرفتم تا آسمونا

 

 

 

تموم شد این خاطره ها

 

منو تو مال هم شدیم

 

برای عشق پاک و ناب

 

همدل و هم قسم شدیم

 

 

 

برای  تو هدیه دادم

 

حلقه ای از ستاره ها

 

تا که بدونن همگی

 

دوستت دارم خیلی زیاد

 

 

 

هلهله عاشقیمون

 

پیچید میون آدما

 

گفتن همه از عشقمون

 

چون عشق لیلی مجنونا

 

 

 

تا رسید اون شب سیاه

 

اشک و دیدم توی چشات

 

با هق هقت گفتی بهم

 

دوستت ندارم به خدا

 

 

 

تموم دنیا یه دفه

 

خراب شد روی سرم

 

گفتم برو شوخی نکن

 

دیگه نگو از این جکا

 

 

 

گفتی آره این یه جکه

 

از اون جکای گریه دار

 

اما داره حقیقت

 

شب و روزم شده فنا

 

 

 

 

 

گفتم چرا گفتم چرااااا

 

تو که دلت پیشم نبود

 

چرا گفتی دوستم داری

 

چرا منو گولم زدی

 

گفتی فغط منو داری

 

 

 

گفتی تو رو دوستت دارم

 

اما نه اندازه اون

 

گفتی میخوام برم دیگه

 

همیشه باشم پیش اون

 

 

 

گفتم برو ولی بدون

 

دوستت داشتم تا پای جون

 

این آخرین شعر منو


توی غروب عشق بخون....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٢ ٢:۱٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

بیمی به دل ز مرگ ندارم که زندگی

جز زهر ِ غم نریخت شرابی به جام من

گر من به تنگنای ملال آور حیات

آسوده یک نفس زده باشم حرام من !

 

***

ای سرنوشت ، از تو کجا می توان گریخت ؟
من راه آشیان خود از یاد برده ام

یک دم مرا به گوشه ی راحت رها مکن

با من تلاش کن که بدانم نمرده ام !

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ٥:٢٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

ای ستاره ای که پیش دیده ی منی !
باورت نمی شود که : در زمین

هر کجا ، به هر که می رسی

خنجری میان مشت خود نهفته ست

پشت هر شکوفه ی تبسمی

خار جانگزای حیله ای شکفته ست!

 

 

آن که با تو می زند صلای مهر ،
جز به فکر غارت دل تو نیست.

گر چراغ روشنی به راه توست ،
چشم گرگ جاودان گرسنه ای ست!

 

ای ستاره ، ما سلام مان بهانه است

عشق مان دروغ جاودانه ست .

در زمین زبان حق بریده اند

حق ، زبان تازیانه است.

وان که با تو صادقانه درد دل کند

های های گریه ی شبانه است !

 

 

ای ستاره، ای ستاره ی غریب !
ما اگر ز خاطر خدا نرفته ایم ؟

پس چرا به داد ما نمی رسد ؟

ما صدای گریه مان به آسمان رسید

از خدا چرا صدا نمی رسد ؟...

 

seda nemiresad

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ٥:٢٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

می گذرم از میان رهگذران ، مات

می نگرم در نگاه رهگذران ، کور

این همه اندوه در وجودم و من ، لال

این همه غوغاست در کنارم و من دور !

 

 

دیگر در قلب من ، نه عشق ، نه احساس

دیگر در جان من ، نه شور ، نه فریاد

دشتم ، اما در او نه ناله ی مجنون !

کوهم ، اما در او نه تیشه ی فرهاد !

 

هیچ نه انگیزه ای ، که هیچم ، پوچم !

هیچ نه اندیشه ای ، که سنگم ، چوبم !
همسفر قصه های تلخ غریبم.

رهگذر کوچه های تنگ غروبم.

 

آن همه خورشید ها که در من می سوخت ،
چشمه ی اندوه شد ز چشم ترم ریخت !
کاخ امیدی که برده بودم تا ماه ،

آه ! که آوار غم شد و به سرم ریخت !

 

زورق سرگشته ام که در دل امواج

هیچ نبیند ، نه ناخدا ، نه خدا را

موج ملالم که در سکوت و سیاهی

می کشم این جان از امید جدا را

 

 

می گذرم از میان رهگذران ، مات

می شمرم میله های پنجره ها را.

می نگرم در نگاه رهگذران ، کور

می شنوم قیل و قال زنجره ها را...

 

بهت!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ٥:٢٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 بعد از تو از کدام دریچه

                        آسمان را به تماشا بنشینم

 و با کدام واژه عشق را معنا کنم

 بی تو

همه ی فصلها خاکستری

و همه ی ستاره ها خاموشند

کیفر شکستن دل من چند جاده غربت

و چند آسمان تنهایی است

باور کن

من هنوز هم

به قداست چشمان تو ایمان دارم..

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ۳:۳٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

 

می خواهم شعری را بخاطر آورم ،

  که نه ...

             شعری ... سطری ...  تصویری را ،

  که نه ...

              نقطه ای ...  رنگی ...  آوازی را ... 

  که نه ...

              نتی ...  هجائی ...

                                       هر آن چه مرا به یادم آورد .

  نه این که هستم ...

                             آنکه بودم ! 

 

  من در جائی که انتظارش را نداری

  در اندیشه و با خیال دوباره یافتنت 

                                               منتظر ایستاده ام .

  آنکه بودی

                نه این که هستی ...

 

  در این میان چیزی سخت فراموش شد :

  « باید که عاشق باشیم ،

  وگرنه به هر چشم که در ما بنگرند ، پریشان حالی بیش نیستیم. »


  ساده بگویم 

  گم شده ای ... 

                       گم شده ام ...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ۳:٢۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

هر گلوله ای قرص مسکنی ست

تنها آنها که مرده اند
ز مرگ نمی ترسند
چو من که بارها
مردانه مرده ام
تابوت خویش را همه عمر
بر دوش برده ام
بازی کنیم
از باختن نهراسیم
پیروزی است باخت
دیگر هر تک گلوله ای
قرص مسکنی است
بازی کنیم...!!!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ۳:٢٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

همزبانی نیست تا گویم به زاری : ای دریغ !

دیگرم مستی نمی بخشد شراب

جام من خالی شده ست از شعر ناب

ساز من فریاد های بی جواب...

فریادهای بی جواب

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ۳:٢٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

مرگ را من...

 

 

مرگ را دیده ام من.

من مرگ را زیسته ام

با آوازی غم ناک

غم ناک                         

و به عمری سخت دراز و سخت فرساینده.

 

آه بگذاریدم ! بگذاریدم !

اگر مرگ

همه ی آن لحظه ی آشناست که ساعت ِ سرخ

از تپش باز می ماند.

وشمعی- که به ره گذار باد -

میان نبودن و بودن

درنگی نمی کند،                        
خوشا آن دم که زن وار

با شادترین نیاز تن ام به آغوش اش کشم

تا قلب

به کاهلی از کار  

باز مانَد                         

و نگاه چشم به

خالی های جاودانه          

 بر دوخته                                   

 

و تن

عاطل !

 

***                 

 

دردا

دردا که مرگ

نه مردن شمع و

نه بازماندن ِ ساعت است،

نه استراحت ِ آغوش ِ زنی

که در رجعت جاودانه

                                    بازش یابی ،                              
نه لیموی پر آبی که می مکی

تا آنچه به دور افکندنی ست

تفا له ای بیش

                        نباشد :                         

 

 

 

تجربه یی ست

غم انگیز

غم انگیز            

غم انگیز                        

به سال ها و به سال ها و به سال ها...

 

 

وقتی که گرداگرد تو را مردگانی زیبا فرا گرفته اند

یا محتضرانی آشنا

که تو را بدیشان بسته اند                         

با زنجیرهای رسمی شناس نامه ها

و اوراق هویت

و کاغذ هایی

که از بسیاری ِ تمبر ها و مهرها

و مرکبی که به خوردشان رفته است

سنگین شده است –                               

 

وقتی که به پیرامون تو

چانه ها

دمی از جنبش باز نمی ماند          

بی آنکه از تمامی صداها

یک صدا                                     

آشنای تو باشد،-                                                

 

وقتی که دردها

از حسادت های حقیر

بر نمی گذرد                   

و پرسش ها همه

در محور روده هاست ...                            

آری ، مرگ

انتظاری خوف انگیز است؛                         

انتظاری

که بی رحمانه به طول می انجامد.             

 

مسخی ست دردناک

که مسیح را

شمشیر به کف می گذارد             

                        در کوچه های شایعه                                

تا به دفاع از عصمت مادر خویش

بر خیزد...                                                

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ۳:٢۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

خدایا !

کاروانهای امید در کنار بارگاه تو فرود آمده اند و پرندگان آرزو بر گرد بام تو پرواز می کنند .

خدای من !

بال پرنده امید را با تیر یاس مشکن و در کوچه اشتیاق ، مرا به بن بست نومیدی مکشان.

شولای گرم امید بر کتفهای لرزانم بیفکن و از گرمای خویش جرعه ای به جگر سرمازده ام بنوشان.

خدای من !

مرا به جامهای پیاپی از شراب دو جهان مهمان کن ،‌

مرا شایسته عنایت سبحان کن ،

درد هجران را درمان کن ،‌

مشمول لطف خودت در آینده و الان کن ،‌

در غریب و قریب و آجل و عاجل مرا سزاوار انعام رحمان کن

و مکاره نقم هر لحظه را تو خود جبران کن

                                                           ای نهایت مهربانی !..

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ۳:٢٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

اگر در راهی که می روی ، غم را همراهت نیافتی

باید راه دیگر بجویی

که راه عشق را با بلا آمیخته اند

از کوره عشق بی درد و رنج ، طلا نخواهی یا فت

آنچه در بازار عشق حراج کرده اند ، مس است که رنگی از طلا دارد

اکسیر عشق را در کوی و برزن نفروشند

که جان دادن باید ...

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ۳:۱۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

چه خیال انگیز و ژرف است ، تفکر آسمان بودن و بار این همه ستاره کشیدن...

 

افسوس که دل های تاریکمان بی ستاره و گنگ شده اند...

افسوس که دریای ذهنمان پر از خالی شده است...

افسوس که دیگر دلمرده و خجلیم...

افسوس که دلمان از دیدن نور خدا، روشن دل شده است...

 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ۳:٠٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

من
پری کوچک غمگینی را
میشناسم که در اقیانوسی مسکن دارد
و دلش را در یک نی لبک چوبین
مینوازد آرام ، آرام
پری کوچک غمگینی
که شب از یک بوسه میمیرد
و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ٢:٤٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

هر کس که اسیر حرف این مردم شد

 

یا سر گم کرد یا که سر در گم شد!

 

من نفسَم را کشتم و مردم گفتند:

 

با سایه گرفت کشتی و سوم شد!! 

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ٢:٤٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

از پرواز صرفنظر می کنم

 

تا تو

 

بالش نرم تری داشته باشی.. خوشمزه

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ٢:٤٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

این اولین بهار من و توست میریام

 

پایان انتظار من و توست میریام

 

 

 

دیروز روزگار شکیب و قنوت بود

 

امروز روزگار من و توست میریام

 

 

 

با خود بیار لقمه نان و پنیر و بوس

 

هنگامه ی فرار من و توست میریام

 

 

 

آن روسری گل گلی آبیت کجاست

 

باغی که نوبهار من و توست میریام

 

 

 

محکم ببند روسریت را بهارمو!

 

چون باد بی قرار من و توست میریام

 

 

 

دست مرا بگیر و بچرخ و ببین عزیز!

 

خورشید در مدار من و توست میریام

 

 

 

باران تمام ثروت ابر است و قطره ها-

 

چون سکه ها نثار من و توست میریام

 

 

 

انگار آسمان و زمین جا زدند و عشق *

 

سهم من و تو، بار من و توست میریام

 

 

 

در سینه هایمان پُرِ مهر و مودّت است **

 

این جبر، اختیار من و توست میریام

 

 

 

نه من عرب، نه تو عجمی، ما زمینی ایم

 

کل زمین دیار من و توست میریام

 

 

 

وا می نهیم یاری یاران و می رویم

 

حالا که بخت یار من و توست میریام

 

 

 

تقویم را بده بِکَنم هر چه جز بهار

 

این زندگی بهار من و توست میریام.!!!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ٢:٤٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

کاش آن وقتی که هی دعا می کردم

 

به جای دعا با تو صفا می کردم

 

عمرم همه صرف آرزو کردن شد

 

ای کاش فقط " خدا خدا " می کردم !...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ٢:۳٩ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

" من آن خنجر به پهلویم "

 

که برای نهفتن دردم

 

" کُردی " می رقصم ..

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ٢:۳٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

هی فلانی...؟... می دانی؟... می گویند رسم زندگی چنین است!!!!!!! می آیند....... می مانند....... عادتت می دهند....... و می روند....... و تو در خود می مانی....... و تو تنها می مانی....... راستی نگفتی؟ رسم تو نیز چنین است؟ مثل همه ی فلانی ها هستی؟؟؟؟

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ٢:۳٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

روزهایی که واژه هایم

 

از جنس خاک بود

 

با خوشه های گندم دوست بودم

 

 

 

روزهایی که واژه هایم

 

از جنس خشم بود

 

با زنجیرها دوست بودم

 

 

 

روزهایی که واژه هایم

 

سنگ بود

 

با جدول های خیابان دوست بودم

 

 

 

روزهایی که واژه هایم

 

انقلاب بود

 

با زلزله ها دوست بودم

 

 

 

روزهایی که واژه هایم

 

حنظل تلخ بود

 

با خوش بینان دوست بودم

 

 

 

روزی که واژه هایم

 

عسل شد

 

بر لبانم

 

مگس نشست....

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢۱ ٢:٢۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

دستانی که کمک می کنند مقدس ترند از لبهایی که دعا می کنند...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ٥:٥۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

زندگی سرای حیرت است ،خوش باشید ،دیگران را سهیم کنید ،رویش را به تجربه بنشینید،زندگی همان چیزی است که شما به آن می اندیشید

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ٥:٤٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

ندانم آنکه سرشار از غم عشق
جدایی را تحمل می کند کیست؟؟؟

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ٥:٤۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

به تو می اندیشم ای سراپا همه خوبی...


+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ٥:۳٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

ای که سیاهی چشمانت در آن سفیدی مقدس یاد آور خواستن و نداشتن است .
ای که بزرگی افکارم در وسعت پاکی تو مانند شبدر سه پر است در دشت آفتابگردان.

بی تو سهم من از کوه خوشبختی فقط سایه شوم تنهای ست.
پاییز از پر چین باغها گذر مکند اما یاد تو هیچ گاه از دلم گذر نمی کند.
دوستت دارم تنها با دلم.

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ٥:٠٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

چه زیباست بخاطر تو زیستن وبرای تو ماندن و به پای تو مردن و به عشق تو سوختن؛ وچه تلخ وغم انگیز است، دور از توبودن، برای تو گریستن و به عشق و دنیای تو نرسیدن

کاش آسمان حرف کویر را می فهمید واشک خود را نثار گونه های خشک آن میکرد

اشــک من ! خودتو نگـه دار نیا پایین منو رسوا می کنی اخـه غـــم تو میونه جمـعی چرا تنـها منـو پیـدا می کنی می شکنی منو با نگاهی پیش مردم اخـه ای چشـــم ســیاه 

ای کاش می دانستی بدون تو،

مرگ گواراترین زندگیست؛

بدون تو وبه دور ازدستهای مهربانت،

زندگی چه تلخ وناشکیباست

ای کاش می دانستی مرز خواستن کجاست

وای کاش می دیدی قلبی را که فقط؛ 

برای تو می تپد...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ٤:٠٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 
 
هر گاه دلتنگی ترانه هایم خواب را از چشمانت دزدید به آسمان بنگر که میعاد گاه قلب های ماست من نیز سراغ چشمانت را از آسمان می گیرم

امشب می خوام برای چشمات ستاره قربونی کنم می خوام میونه دستات دستامو نقاشی کنم برای با تو بودن عشقمو حکاکی کنم می خوام دوباره گم شم تو فکر با تو بودن چه رویای قشنگی رویای با تو بودن

کاش ! قلبم درد تنهایی نداشت سینه ام هرگز پریشانی نداشت کاش ! برگهای آخر تقویم عشق حرفی از یک روز بارانی نداشت کاش!میشدراه سخت عشق را بی خطر پیمود و قربانی نداشت

اگر موج می دانست که ساحل دستش را نمی گیرد هر گز برای رسدن نفس نفس نمی زد
 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ۳:٥٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ۳:٥٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ۳:٤٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

کاش ای تنها امید زندگی میتونستم فراموشت کنم

یا شبی در آتش سوزان دل در مهیب سینه خاموشت کنم

کاش آنشب در گلستان خیال ای گل وحشی نمیچیدم تو را

تابسوزم در فراق ارزو کاش هرگز نمیدیدم تو را

من اینجا بس دلم تنگ است هر سازی که میبینم بد آهنگ است

بیا ره توشه برداریم قدم در راه بی برگشت بگذاریم

مرا یک شب تحمل کن تاباور کنی ای دوست

چگونه با جنون خود مدارا میکنم هر شب

کجا به دنبال مفهومی برای عشق میگردی

که من این واژه را تا صبح معنا میکنم هر شب 
...

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ۳:٤٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

اگه بهت نمی گم دوست دارم..

قسم می خورم دوست دارم……

بهت نمی گم هرچی می خوای بهت می دم..

چون همه چیزم تویی…

نمی خوابم که خوابتو ببینم ..

چون خیال تو خوشتر از خوابه…

اگه یه روز چشمات پر اشک شد

 و دنبال شونه گشتی تا روش گریه کنی..

صدام کن قول نمیدم اشکاتو پاک کنم....

ولی منم باهات گریه می کنم..........

اگه دنبال مجسمه سکوتی بودی

 تا سرش داد

بزنی..

صدام کن..

قول می دم ساکت بمونم.....

 اگه دنبال خرابه ای بودی که همه نفرتاتو توش دفن کنی..

صدام کن قلب من تنها

                            خرابه ی وجوده توست

اگه یه روز دنبال چیزی بودی که بشکنی

قلب من مال تو

اینارو گفتم که شاید یه خورده از عشق منو درک کنی...

گلم خیلی دوست دارم

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ۳:۳۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

...بگذار بمیرم...

 

تا دربهشت جاویدان آغوشت ٬ به دیدارت شتابم

 

مرا که اسیر این جهان مه آلود گشته ام

 

بگذار بسوزم و بسازم

 

با تیری که سینه ام را دو نیم کرده و با شهر ویرانی که با ذوق بنا نهاده شده ...

 

بگذار بگیرم

 

بر سر گور لحظه هایی که همه دربی تو بودن گذشت

 

بگذار ببندم

 

چشمانی را که هرگز به نگاهت ره نیافت

 

بگذار بگذرم

 

از هر چه خوشی ست ٬ سهم من از این دیار ٬ تنهایی و اشک و حسرت است

 

 

 

قسم به نگاهت ! قسم به لحظه های با تو بودن ...!

قسم به آوارگی دل پریشانم ... !

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ۳:۳٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

شب یلدای چشمانم
آن شبی که برایم پر از درد و دلتنگی بود دوباره فرا رسید ٬
ای کاش که فرا نمیرسید!

شبی که خستگی زندگی را از تمام وجودم احساس کردم ٬
یک شب پر از درد و دلتنگی....
شبی که در آغاز با بغض غریبی آغاز شد اما تمام
غم و غصه های دلم ٬
بغضم را شکستند و چشمانم را
وادار به اشک ریختن کردند....
اشکهایی که تمامی نداشتند و قطره قطره مثل خون بر زمین میریختند....

یک شب مهتابی ٬
در حالی که مهتاب نظاره گر چشمهای خیسم بود....
هر لحظه که خاطره های با هم بودنمان در خاطرم تکرار می شد دلم به درد می آمد....
هر قطره از اشکهایم به یاد هر کدام از خاطره های شیرین با هم بودنمان بود....
یک شب تلخ بلند با یک عالمه دلتنگی ٬ 
سهم چشمهای بی گناهم بود....
فرا رسید شبی که باز باید به یاد تو تا سحر اشک بریزم......
اینبار همدم من یاد و خاطره های با هم بودنمان ٬
و همزبان
من صدای هق هق گریه هایم بود....
دیگر هیچ امیدی به آن نداشتم که سحرگاه را ببینم ٬
دیگر دنیا را تیره و تار میدیدم....
و ای کاش تو در آن شب در کنارم بودی که ببینی من چقدر
تو را دوست میدارم تا بدانی که بدون تو هر شبم برایم همان شب یلدای چشمانم هست
...

 

shabe yaldaye cheshmanam

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ٢:٤٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

همان انتظار همیشگی و رویاهای شب و روزم...

جایی را که اولین بار دیدمت  در ذهنم مجسم می کنم

نگاهت.. فقط نگاهت بس استو لمس دستان گرمت گاه طاقت نوشتن از دستم می رود

وقتی به روزهای با تو بودن می اندیشم و جایی که اولین بار دیدمت جایی که اولین

بارعاشقت شدم و هنوز چشم انتظارم چشم انتظار دوباره دیدنت... 

                                                           

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ٢:٤۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

من هنوز نفس می کشم ...هنوز راه میرم ... هنوز می تونم ببینم ... بشنوم ...


دل مرده ام رو با خودم هر جا که میرم به دوش میکشم ...


مرگ تدریجی روحم رو که ذره ذره تاریک و تاریک تر میشه رو جلوی

چشمام می بینم ...


دیگه جرقه ی سلولهای مغزم نمی تونن فاصله ی بین سطرهای خالیه کاغذ رو

 پر کنن ...


دیگه اشکی توی چشمم نمونده که سر قبر آرزوهای مرده ام بریزم ...


دیگه برام کبریتی نمونده که باهاش برگهای خشگ غمم رو به آتیش بکشم


و با گرمای شعله اش دلمو گرم کنم ...


مدتهاست که منتظر پایان این کابوس و بیدار شدن از این خواب لعنتیم ...


کابوسی که سالهاست دارم می بینم ...


رویایی که بیدار شدن ازش به قیمت زندگی تموم میشه ...


من هنوز راه میرم ... می بینم ... می شنوم ... نفس می کشم ...ولی زنده نیستم ...خیلی وقته مرده ام ...

خیلی وقته...؟؟؟!!!

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ٢:۳۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

ای خدا آه ای خدا از توی آسمونا گوش بده به درد من که میخوام حرف بزنم

واسه یکبار هم شده  سکوتم رو بشکنم

میخوام از دنیا بپرسم چی میشد که اگه پا نمیذاشتم روتنش؟

میخوام از خدا بپرسم چش میشد که اگه خاری نبود رو چمنش؟

وقتی پایانه خوشی ها مردنه عاقبت شربت پیری خوردنه

پس چرا ای خدا منو آوردی به دنیای گناه

پس چرا ای خدا پاشیدی رو بخت من رنگ سیاه

اگه من تو نطفه مدفون میشدم چی میشد؟!!!

گردش چرخ خدا کمتر میشد ؟نه نمیشد

پشت پرده نیست ونابود میشدم چی میشد؟!!!

دنیا بی من طفل بی مادر میشد؟نه نمیشد

چرا هر جا که میرم دری به روم باز نمیشه

چرا هر جا دلی هست میشکنه مثل شیشه

ای خدا حرفی بزن اگه گوشت با منه

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/٢٠ ٢:٢٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

به خداوندی خدا دوستت دارم

ای تو زیباترین زیبایی ، ای رویای بیداری
 
به خداوندی خدا دوستت دارم

ای بیقرار دلم ، ای تک درخت دشت سرخ قلبم ،

به همین لحظه های  مقدس عشق قسم دوستت
دارم

ای آنکه چشمت بارانی است ، ای تو که روحت شادابی است ، و
 رگهایت از خون محبت جاری

است

به آن کعبه مقدس عشق قسم دوستت دارم

زندگی من ، ای آغاز من ، ای سرآغاز من ، ای فردای من

به همان لحظه دیدارمان قسم دوستت دارم

نمی دانم کلمه مقدس دوست داشتن را چگونه بیان کنم تا تو باور کنی که
 
دوستت دارم..

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ٥:٢٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ٥:۱۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

با هزار و یک ترفند شاخه گلی مصنوعی را در میان گلهای شاداب گلدانت پنهان کردم، و در دفتر خاطراتت نوشتم: «تو را دوست دارم، خواهم داشت تا زمانی که آخرین گل پژمرده شود...»

mahan_online

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ٥:٠٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

اگه می خوای بری برو
به پشت سر نگا نکن
حتی اگه صدات زدم
دیگه تو اعتنا نکن
به فکر قلب من نباش
که بشکنه یا نشکنه
هر جای دنیا که باشی
دلم به یادت می زنه
دیدن خوشبختی تو
برای من همین بسه
مهر توبه دلم نشست
این واسه من مقدسه
ستاره دنباله دار
فقط ماله تو قصه هاست
حقیقتوبخوام بگم
جدایی سهم آدماست....

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ٥:٠۳ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ٥:٠۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

لیلی عشق من شدی من مثل مجنون میخوامت

                                                        

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ۳:٥۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

گل باشی اما عمرت مثل گل ها نباشه ...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ۳:٤٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ۳:٤٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ۳:٤٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

                       

به  بلبلی عاشق گفتم ....
تا به حال از گلی پژمرده سراغی گرفته ای ...؟
با بوته ای سرما زده همنشینی کرده ای....؟
به عیادت گل حسرت رفته ای .....؟
بوسه ای بر گلبرگهای گل انتظار نشانده ای ....؟
تا به حال در گورستان پائیز بوته لرزانی را در آغوش گرفته ای…….. ؟
قلبت را بر خارش فشرده ایی ......؟ با خون گرمت آبیاریش کرده ای......؟
و با گرمای وجودت معشوق را به گل نشانده ای....!!!!
 
تو هم مثل ما انسانها هزار رنگی و عاشق رنگ ...کنار گلی خوشرنگ
می نشینم. آواز ریا سر میدهی گل دلداده را رها میکنی . می پژمرانی
 .....تمامی عمر کوتاهش را به انتظارت می نشانی ...و هوسبازانه به خلوت گلی دیگر می
گریزی.......... !!!!

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ۳:۳٢ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

چه تلخ است لذت را تنها بردن...
و چه زشت است زیبایی را تنها دیدن...
و چه بدبختی آزاردهنده ایست تنها خوشبخت بودن...
در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است!!!
تنها بودن بودنی به نیمه است...
و من برای نخستین بار در هستی ام رنج تنهایی را احساس کردم...


+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ۳:۳٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

دستامو بگیر

                            به چشمام نگاه کن

                            می خوام با شعله های نگاهم

                            مزرعه ی چشماتو آتیش بزنم

                            با من بیا....

                                                  با من بیا..

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ۳:٢٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ۳:٢٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

  

M.H.P00                    

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ٢:٥٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

  باور نکن تنهایی ات را     من در تو پنهانم تو در من

از من به من نزدیک تر تو

                       از تو به تو نزدیک تر من

 

باور نکن تنهایی ات را     تا یک دل و یک درد داری

تا در عبور از کوچه ی عشق

                      بر دوش هم سر می گذاریم

 

دل تاب تنهایی ندارم       باور نکن تنهایی ات را

هر جای این دنیا که باشی

                     من با توام تنهای تنها

من با توام هر کجا که هستی

                   حتی اگر با هم نباشیم

حتی اگر یک لحظه یک روز با هم در این عالم نباشیم

این خانه را بگذار و بگذر با من بیا تا کعبه ی دل

باور نکن تنهایی ات را     من با توام منزل به منزل...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱٩ ٢:۳٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱۸ ۳:٤۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

روزی که عاشقت بودم    

 

 

تنها یک گناه می کردم.          

اینکه حس میکردم. 

دستات تو دستام 

اما از روزی که ازت جدا شدم 

هزار بار گناه می کنم

اینکه همیشه حس میکنم

تو در پیش منی...

 

به امید روزی که...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱۸ ۳:۳٧ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱۸ ۳:۳٠ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

اکنون که فاصله ها با تمام قدرتشان من و تو را از هم جدا کردند.

 

چگونه حرفها ادای حق کنند.

 

چگونه قلبها باور کنند تنها نیستند.

 

چگونه ثانیه ها هدفمند بودنشان را باور کنند.

 

چگونه قلبم باور کند آن دورهــــا کسی دوستش دارد

 

یا برای او می تپد.

 

چگونه امید دوباره بر روی وجود بی کسم خیمه بزند.

 

در حالی که لحظه هــایم تمام از نا امیدی میسراید.

 

چگونه باور کنم؟...

 

دوست دارم

 

 



+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱۸ ۳:۱٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

شادم که در شرار تو می سوزم

شادم که در خیال تو می گریم

شادم که بعد وصل تو باز اینسان

در عشق بی زوال تو می گریم

پنداشتی که چون ز تو بگسستم

دیگر مرا خیال تو در سر نیست

اما چه گویمت که جز این اتش

بر جان من شراره دیگر نیست....

eshgh mani

 


+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱۸ ۳:٠۸ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()


+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱۸ ۳:٠٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

حرفی برای گفتن نمانده

وقتی تو خاموشی چه دلیلی هست برای شادی

وقتی تو نیستی چه بهانه‌ای برای گریه هست

وقتی حضور چشمانت نیست چه نیازی به زندگی است

وقتی تو میروی چه اهمیتی دارد تپیدن قلب

وقتی عشقت را دریغ کردی بیهوده شد

وجود من...

 

 

هیچ حرف دگری نیست که با تو بزنم

تو نمی فهمی انــــــــدوه مـرا

چه بگویم به تو ای رفته ز دســت؟

شدم از مستی چشمان تو مســت

شده ام سنگ پرســت

مــــــرگ بر آنــــــکه دلش را به دل سنـــگ تو بست

تو نمی فهمی انــــــــدوه مرا...


+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱۸ ۳:٠۱ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱۸ ٢:٥٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

شوق سفر نداشتی، قصد گذر نداشتی

من با تو زنده بودم اما خبر نداشتی

رفتیو توی قلبم یادتو جا گذاشتی

 

روی تموم حرفات یک دفعه پا گذاشتی

 

بی تو کدوم ستاره پا به شبم بذاره

 

ابر کدوم آسمون رو تشنگیم بباره

 

بی تو چی مونده با من جز یه صدای خسته

 

جز یه نگاه خاموش، جز یه دل شکسته

 

بال و پرم بودی خبر نداشتی

 

 تاج سرم بودی خبر نداشتی

 

سایه به سایه هر طرف که بودم

 

هم سفرم بودی خبر نداشتی

 

پر زدیو ندیدی بال سفر نداشتم

 

گفتی رها شو اما من دیگه پر نداشتم

 

کوه غمو رو شونم ، دیدیو برنداشتی

 

من با تو زنده بودم اما خبر نداشتی...

 


+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱۸ ٢:٥٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

کجای این جنگل شب پنهون میشی خورشیدکم

پشت کدوم سد سکوت پر میکشی چکاوکم

چرا به من شک میکنی من که منم برای تو

لبریزم از عشق تو و سر شارم از هوای تو

دست کدوم غزل بدم نبض دل عاشقمو

پشت کدوم بهانه باز پنهون کنم هق هقمو

سفر نکن خورشیدکم ترک نکن منو نرو

نبودنت مرگ منه راهی این سفر

نذار که عشق منو تو اینجا به اخر برسه

بری تو و مرگ من از رفتن تو سر برسه...

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱۸ ٢:٤٦ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱۸ ٢:٤٥ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

 

مــانــده نــگـاهـم بــه د ل پـنـجــــــــــــره

 

تــر شــده از هـجرت تـو خـاطـــــــــــــــره

 

کوچه پر از حسرت دیوانه گـیســــــــــــت

 

خــانــه تـهـی از نـفـس زنـدگـیســـــــــت

 

 بـی تـو دلـم نـیمه شـبی سوی دشـــت

 

پـر زد و آواره شـد و بــر نگـشـــــــــــــــت

 

لـــذت بــیـداری یــلـدا تـــویـــــــــــــــــــی

 

تــازه تــریـن رکــن تــمـنـا تــویـــــــــــــــی

 

چــشــم تــو آغــاز پـــریــشـانـــــــــــی ام

 

هــجــرت تـــو عــلــــــت ویــرانــــــــــی ام...

 

+ نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱۸ ٢:٤٤ ‎ق.ظ توسط نرگس نظرات ()

شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم

خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم

در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم

و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد

و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد

چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟

چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟

خداحافظ ، تو ای همپای شب های غزل خوانی

خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی

خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم